Z zagranicy można przywieźć pieniądze, rzeczy materialne (laptopy, aparaty, samochody), zdjęcia, wspomnienia, znajomych. A można też przywieźć pomysły na styl życia i takie codzienne podejścia do różnych spraw.

Ze swojej 3-tygodniowej wizyty w Szkocji w 2009 przywiozłem kilka ciekawych zachowań, które zaobserwowałem u Szkotów, a które tak mi się spodobały, że korzystam z nich również w Polsce. Jedną z takich drobnostek jest uśmiechanie się i (co najważniejsze) zwracanie uwagi na ludzi na ulicy. Do tego bardzo sympatyczne i luźne podejście do osób, które mnie obsługują (np. kasjerów) - wymiana uśmiechów i spojrzeń, zagadanie. Ostatnio przypomniałem sobie o zwyczaju witania się przez “Hi!” a nie nasze sztywne “Dzień dobry!”. Po pierwszych próbach z “Hej!” bardzo mi się podoba i osobą obsługującym mnie także - wprowadza taką pozytywną energię

Jeśli mam tylko okazję podpytuję różne osoby, która przebywały dłużej zagranicą o takie drobne codzienne zwyczaje, zachowania i podejścia. Zastanawialiście się co takiego, co zaobserwowaliście zagranicą, można przeszczepić na nasz polski ogródek? Podzielcie się w komentarzach

PS: Z blogu Swojaka polecam post o różnicy w zachowaniach między Polakami a Szwajcarami (oczami 13-latki). Z tych obserwacji można wyciągnąć rzeczy do przeszczepienia.

“… i to święta racja. Bo nawet jak jest Twoja, to moja jest mojsza niż Twojsza, że właśnie moja racja jest racja najmojsza!”

To jeden z lepszych fragmentów filmu “Dzień Świra”. Oprócz tego, że jest prześmiewczy, to (jak wiele zjawisk pokazanych w tym filmie) mówi wiele o naszej rzeczywistości. A ta często tak wygląda - osoby, które mają różne zdania w tym samym temacie potrafią godzinami przekonywać się, że ta druga strona jest w błędzie i że to ta pierwsza ma rację. Wszak racja jest jedna i to my ją mamy

W zasadzie w wielu rozmowach dawno już nie chodzi o dojście do konstruktywnych wniosków czy wymianę poglądów, a o przekonanie się kto wie lepiej, kto ma rację. Sprawę widzę w ten sposób:

1. Jakie ja mam zdanie w danym temacie, co ja uważam,
2. Jakie Ty masz zdanie w danym temacie, co Ty uważasz,
3. Jak jest naprawdę (racja, fakty).

Tak, tak! To nie pomyłka! To jak jest naprawdę baaaardzo często różni się od tego co my uważamy w danym temacie oraz uważa druga strona. Bo który system jest lepszy: kapitalizm czy socjalizm??? Ja uważam, że kapitalizm, ale znam takich, co uważają, że socjalizm. A naprawdę do końca nie wiemy, bo trzeba temat rozebrać bardziej szczegółowo. W tym pierwszym osoby z inicjatywą spotyka nagroda w tym drugim nie trzeba było nic robić i każdemu “się należało”. W zasadzie to zależy pod jakim względem i dla kogo jest lepszy.

Podobnie sprawy religijne - nie wiemy, czy Bóg jest czy nie. Jedne osoby w niego wierzą (dlatego to się nazywa wiara chrześcijańska) a inni nie. Ja uważam, że nie wiadomo czy jest czy nie ma i że to trudno sprawdzić obecnie, a ktoś z Was pewnie uważa, że istnieje i to bezdyskusyjnie. Ale nie wiemy jak jest naprawdę. Ze spraw “naprawdę” to wiemy, że jest Biblia, że była postać Jezusa, że go ukrzyżowano i że miał wielki wpływ na ludzkość.

I jeszcze jedna sprawa. Spory o to kto ma rację (wśród ludzi w tej części świata) dotyczą głównie tematów polityki, religii, pieniędzy/gospodarki oraz “jak należy żyć”, gdzie łatwo pomieszać swoje odczucia i przekonania z faktami/racją. Warto pamiętać o tym szczególnie w rozmowach na te tematy i mocno rozgraniczać to co ja uważam, co Ty uważasz i jak jest naprawdę. Fakty są faktami, racje racjami a w przekonaniach i odczuciach można się pięknie różnić, bo różne osoby mają różne doświadczenia i różne osoby na nas wpłynęły.

A gdyby ktoś z Was uważał, że nie mam racji i że racja jest po Waszej stronie, to zapraszam do dyskusji

To zdaje się być oczywiste - z rozmów, książek, blogów, prezentacji i co tylko wpadnie pod rękę, do ucha czy oka. Jest też jeszcze jedno zróżnicowanie: ludzie o różnych poglądach, różnych pomysłach na siebie, na swój styl życia, ludzie o różnych doświadczeniach.

To co sam praktykuję w zrównoważonym rozwoju to ta mnogość i różnorodność źródeł. Czytanie książek o podobnych pomysłach czy poglądach sprawia, że mózg się usztywnia w jednym sposobie myślenia. Pogląd, który się różni od naszego wprowadza świeżość, zmusza nas do przemyślenia pewnych spraw. To zawsze okazja do tego, aby czegoś nowego się nauczyć, nauczyć o sobie czy wpaść na nowy, świeży i genialny pomysł

Z jednym zastrzeżeniem. Co innego jest czerpanie z odmiennych poglądów a co innego przeżywanie ich czy polemizowanie z nimi. Jako osoba mająca neutralny stosunek do wiary (ani wierzę ani nie wierzę) słucham kazań księdza Piotra. Jest to dla mnie doskonała okazja do przyjrzenia się jaki jest punkt widzenia na różne sprawy osób wierzących i wyciągnięcia tego, co wartościowe dla mnie. Jednak nie przeżywam tego jak to chrześcijanie są dziwni, bo wierzą w coś w co ja nie wierzę. To punkt krytyczny, który odróżnia osoby chcące poznawać odmienne poglądy od osób, które inne źródła traktują jako zagrożenie dla własnego światopoglądu.

Kaizen to proces polegający na ciągłym doskonaleniu, kroczek za kroczkiem. Więcej o tym przeczytacie u Alexa w poście “Sposoby wprowadzania innowacji” czy też u Mariusza w poście “Życiowe Kaizen”. Tutaj pokażę prosty przykład jak Kaizen wpłynęło na wygląd bloga

Tak zmieniał się on w ostatnich 2 latach, czyli od 2008 roku do dziś (od lewej do prawej):

Pierwsza wersja do domyślna skórka WordPressa… druga wersja wynikła z modyfikacji tej pierwszej. Trzecia modyfikacji drugiej. Ta czwarta to modyfikacja trzeciej. Czyli każda kolejna powstawała po modyfikacji kodu i grafiki poprzedniej wersji. Wiele osób przy zmianie wyglądu bloga, swojej strony firmowej czy też strategii działania stawia na zmianę totalną - wszystko nowe. Czasem jednak warto małymi kroczkami zmieniać to co się ma

I to nie dotyczy tylko stron www. Drobna modyfikacja kierunku, w jakim się kształcimy czy działań jakie podejmujemy może przynieść zupełnie inne rezultaty. Do czego nieustannie Was zachęcam

Zasadniczo wszyscy. Każda osoba, z jaką mieliśmy jakikolwiek kontakt na nas wpływa:
w mniejszym lub większym stopniu, w pozytywny lub w negatywny sposób, świadomie lub częściej nieświadomie.

Moje osobiste przekonanie jest takie, że nasz charakter, osobowość, wiedza, przekonania, sposoby postępowania, nawet nasz wygląd zewnętrzny (tak, tak!) są sumą spotkanych przez nas w ciągu życia osób (osobiście, nieosobiście), doświadczeń, sytuacji w jakich byliśmy, przeczytanych książek, obejrzanych rzeczy i wielu innych drobnych elementów. Każdy odciska w nas jakiś ślad, co wpływa na późniejsze nasze decyzje, sposób myślenia, oceniania różnych sytuacji.

Zatem (co często zalecam) miejmy na uwadze to z kimś się spotykamy, co oglądamy, co czytamy. Wszystko to ma na nas wpływ, a to przekłada się na zupełnie inne “ja” i inne rezultaty w przyszłości (zawodowe i życiowe)

Więcej?
Polecam obejrzeć ciekawą prezentację, z której widać jaki wpływ mają na nas nawet znajomi naszych znajomych!!! Na naszą wagę czy szczęście:

PS: W komentarzach wynikło kilka ciekawych i konkretnych kwestii - rozszerzają one temat postu.
PPS: Rozszerzona wersja postu znajduje się w serwisie eioba.pl - tutaj.