Moja jest tylko racja…
2010-07-26, 9:59 pm(link: Dzień Świra - Moja jest tylko racja)
“… i to święta racja. Bo nawet jak jest Twoja, to moja jest mojsza niż Twojsza, że właśnie moja racja jest racja najmojsza!”
To jeden z lepszych fragmentów filmu “Dzień Świra”. Oprócz tego, że jest prześmiewczy, to (jak wiele zjawisk pokazanych w tym filmie) mówi wiele o naszej rzeczywistości. A ta często tak wygląda - osoby, które mają różne zdania w tym samym temacie potrafią godzinami przekonywać się, że ta druga strona jest w błędzie i że to ta pierwsza ma rację. Wszak racja jest jedna i to my ją mamy 
W zasadzie w wielu rozmowach dawno już nie chodzi o dojście do konstruktywnych wniosków czy wymianę poglądów, a o przekonanie się kto wie lepiej, kto ma rację. Sprawę widzę w ten sposób:
- 1. Jakie ja mam zdanie w danym temacie, co ja uważam,
2. Jakie Ty masz zdanie w danym temacie, co Ty uważasz,
3. Jak jest naprawdę (racja, fakty).
Tak, tak! To nie pomyłka! To jak jest naprawdę baaaardzo często różni się od tego co my uważamy w danym temacie oraz uważa druga strona. Bo który system jest lepszy: kapitalizm czy socjalizm??? 
Ja uważam, że kapitalizm, ale znam takich, co uważają, że socjalizm. A naprawdę do końca nie wiemy, bo trzeba temat rozebrać bardziej szczegółowo. W tym pierwszym osoby z inicjatywą spotyka nagroda w tym drugim nie trzeba było nic robić i każdemu “się należało”. W zasadzie to zależy pod jakim względem i dla kogo jest lepszy.
Podobnie sprawy religijne - nie wiemy, czy Bóg jest czy nie. Jedne osoby w niego wierzą (dlatego to się nazywa wiara chrześcijańska) a inni nie. Ja uważam, że nie wiadomo czy jest czy nie ma i że to trudno sprawdzić obecnie, a ktoś z Was pewnie uważa, że istnieje i to bezdyskusyjnie. Ale nie wiemy jak jest naprawdę. Ze spraw “naprawdę” to wiemy, że jest Biblia, że była postać Jezusa, że go ukrzyżowano i że miał wielki wpływ na ludzkość.
I jeszcze jedna sprawa. Spory o to kto ma rację (wśród ludzi w tej części świata) dotyczą głównie tematów polityki, religii, pieniędzy/gospodarki oraz “jak należy żyć”, gdzie łatwo pomieszać swoje odczucia i przekonania z faktami/racją. Warto pamiętać o tym szczególnie w rozmowach na te tematy i mocno rozgraniczać to co ja uważam, co Ty uważasz i jak jest naprawdę. Fakty są faktami, racje racjami a w przekonaniach i odczuciach można się pięknie różnić, bo różne osoby mają różne doświadczenia i różne osoby na nas wpłynęły.
A gdyby ktoś z Was uważał, że nie mam racji i że racja jest po Waszej stronie, to zapraszam do dyskusji
Jan Tabaka
Arkadiusz Recław
Klapki Kubota
Krzysztof Wysocki (TesTeq)
Łukasz Swojak
Michał Pasterski
Paweł Tkaczyk
Radek Białek
ks. Piotr Pawlukiewicz
Psychologia Biznesu
Jeśli chcesz rozpowszechniać, kopiować rzeczy z tej strony, to pamiętaj,
2010-07-26 o 11:27 pm
Rzeczywiście, często zamiast posłuchać opinii innych i po naradzie wywnioskować kto tak faktycznie ma rację lub połączyć te fakty i stworzyć jeden rzeczywisty fakt, ludzie kłócą się i mówią, że “Moja jest najmojsza niż twojsza”
2010-07-27 o 12:55 am
Rzeczywiście, ciekawe spostrzeżenie Orest. Podniosłeś ciekawy temat, możnaby z niego rozwinąć ciekawy temat. Mnie osobiście najbardziej interesuje, dlaczego tak się dzieje, że tak uparcie dążymy do wykazania “swojszości”
swojej racji (pomijając tutaj przypadki, w których jest to związane z zarobieniem pieniędzy)
Jak myślicie?
2010-07-27 o 11:18 am
Aleksandra: W odczuciach i przekonaniach trudno o rację. Bo czy mam rację, że czerwony jest ładniejszy od niebieskiego? Czy Ty masz rację, że niebieski od czerwonego?
Marek: Witaj na blogu!
A i obecnie mi się zdarza przekonywać uparcie, gdy się zapędzę.
To dążenie to wykazania “swojszości” jak pamiętam u mnie wynikało z chęci “nieprzegrania” i z przekonania, że jest tylko jedna racja. Tak, tak… jeszcze nie tak całkiem dawno racja musiała być tylko moja
Uśmiechy!
Orest
2010-07-27 o 11:54 am
No tak, trudno o rację aczkolwiek ludzie i tak będą stawiali na swoim. Takie już życie.
Czy nie tak ?
2010-07-27 o 11:59 am
No i dlatego jest ten post, aby się nie męczyć z “przekonywaniem” tam, gdzie trudno o coś takiego jak racja
A zmiana zaczyna się od uświadomienia, że coś można zmienić.
2010-07-27 o 1:23 pm
Pamiętaj Orest, że prawda jest tylko jedna.
Można to łatwo sprawdzić idąc za dnia (nocą też) ul. Wrocławską w Legnicy.
Wracasz sobie z pracy rowerkiem i ni stąd ni zowąd wyłania się na przeciwko cmentarza po drugiej stronie ulicy stary PRL-owski SAM SPOŻYWCZY. Wspomnienie lat 90, albo 80-tych?
Dziwne uczucie, bo przecież był tam jeszcze niedawno całkiem nowoczesny supermarket INTERMARCHE; kto by pomyślał że ten sklep to przecież nasz stary oszklony SAM Spożywczy zabudowany tylko skrzętnie w parę blach, tak by wyglądał bardziej nowocześnie i na miarę XXI wieku
Jednak idąc (lub jadąc rowerkiem) po kilku dniach nie ma już nawet SAM-u.
Ktoś rozburzył.
A może dalej coś tam jest, tylko mam przekonanie, że nie ma już nic
pzdr.
2010-07-27 o 8:41 pm
Ania: Nie mogę znaleźć powiązania Twojego komentarza z postem.
2010-07-27 o 9:19 pm
Masz rację, że posiadanie racji jest często u człowieka najwyższą racją
Tak działa świat umysłu, którego cechą jest dualność (dzieli na dobre-złe, łądne-brzydkie, itd), która z kolei sprawia, że
- ludzie identyfikują się ze swoimi myślami, poglądami i przekonaniami, więc tworzą sobie iluzję: pogląd=ja
nie zgadzasz się z moim poglądem=negujesz moją osobę
Jest to zamknięty mechanizm, który robi z relacji międzyludzkich targowisko. To emocjonalne niewolnictwo.
Jak wyjść poza mechanizm? Spytać siebie: “Co wolę? Mieć rację czy być szczęśliwy?” I tyle
Pozdrawiam.
Michu
2010-07-27 o 9:44 pm
Wybacz Orest mój tok myśli czasami grubo odbiega od tematu, albo nawet ledwie się z nim styka.
A propo jeśli mogę coś jeszcze dorzucić, to tak mi się przypomniało, z jednego wykładu, w którym kiedyś uczestniczyłam, a dotyczył on pragmatyzmu w filozofii Jamesa Rorty’ego, który twierdził, iż racja bierze się z przekonania. Przekonanie zaś bierze się z niezdecydowania i rodzi się wraz z wątpieniem. Gdy więc jesteśmy już zdecydowani, to osiągamy pewien stan przekonania. Przekonanie zaś wiąże się z wyrobieniem sobie pewnego nawyku, który określa pewne reguły działania. Te reguły dzialania określają nasze cele. Chodzi więc o to, że racja często wiąże sie z czymś co jest praktyczne i wygodne, co sprzyja naszym celom i odpowiada oczekiwaniom
2010-07-27 o 10:01 pm
Michał: Przypomniałeś mi właśnie “Kto nie jest z nami ten przeciw nam”. Dla mnie danie sobie spokoju z przekonywaniem, odpuszczenie ma bardzo praktyczny wymiar - nie zużywam czasu i energii na to, zwłaszcza, że większość spraw nie jest tego warta
Ania: Czyli jeśli dobrze rozumiem, to moje reguły działania są moją racją, a Twoje odmienne Twoją racją?
2010-07-27 o 10:37 pm
Hmm przypomniał mi się artykuł jednego z profesorów od matematyki. Pokrótce chodziło o to że młodzież uczy się teraz matematyki idiotów (liczenia sinusów i tego typu głupot) a nie tego co w matematyce najważniejsze czyli rozstrzygania sporów: udowadniania twierdzeń lub obalania ich. Matematyka powinna rządzić takimi dyskusjami bo liczą się w niej tylko fakty, nie ma że coś “może się dziać” tylko albo jest “tak” albo “nie” i nic pozatym.
Myślę że tak jest najsprawiedliwiej chociaż “bez uczuciowo”.
Pozdrawiam !
2010-07-27 o 10:43 pm
Jakub: W takiej nauce matematyki byłoby tak, że można do rozwiązania dojść kilkoma drogami. Obecnie w wielu wypadkach nauczyciele idą na łatwiznę i jest tak, że narzucają sposób jaki jest właściwy (jedna racja). Choć na studiach miałem matematyka, który nie narzucał sposobu a pytał nas jakie mamy pomysły i je sprawdzaliśmy. Jak zwykł mawiać po nieudanej próbie “Trzeba problem zaatakować inaczej”
2010-07-28 o 12:43 pm
Scena z Dnia Świra jest genialna. Swego czasu również starałem się ludzi przekonywać, że jak postąpią tak czy owak to będzie lepiej. Faktycznie, z mojego punktu widzenia było lepsze, ale zapominałem, że druga strona ma prawo do własnego spojrzenia na temat.
W szkole aby nauka była w pełni elastyczna musiałaby być w mniejszych grupach a i kadra powinna nieco więcej wiedzieć o prowadzeniu grup
Pozdrowienia!
Bartek
2010-07-28 o 9:07 pm
Bartek: To mamy podobne doświadczenia. Na szczęście po nas widać, że można się z przekonywania “wyleczyć”
2010-07-28 o 9:18 pm
Ostatnio czytając OSHO natknąłem się na fantastyczną myśl, że praktycznie świat jest tak skomplikowany i nawet na coś banalnego może mieć wpływ tyle czynników, że żaden umysł nie jest w stanie tego ogarnąć, dlatego nigdy nie możemy być w pełni przekonani, że mamy rację.
I to się może tyczyć np. (a może i w szczególności) polityki, gdy to się pojawi ktoś, nieważne czy liberał, czy socjalista, który jest przeświadczony o swojej racji, choć zmiana tak ogólnych spraw jak prywatyzacja czegoś, zmiana wysokości podatków wywołuje tyle skomplikowanych zmian, że nie możemy być przekonani czy to coś jest dobre czy złe, a nawet jak jest sprawdzone to nie w grę wchodzi kwestia czasu i zmieniającej się rzeczywistości, więc nigdy nie możemy być pewni tego co mówimy, ot co!
2010-07-29 o 12:40 am
W filmie jest więcej dobrych rzeczy. Arcydzieło.
A racja, no cóż.
Czasami trzeba tak zrobić, szczególnie w niektórych profesjach :), aby przekonać kogoś do racji, która nie istnieje.
2010-07-29 o 9:37 am
Paweł: Ciekawy przykład - dziękuję za niego
Chodzi za mną ten Osho, ale jeszcze się nie zabrałem za niego.
Piotrek: Jakie profesje masz na myśli?
2010-07-29 o 5:08 pm
mam na myśli - prawnicze ?
2010-07-29 o 5:35 pm
W takim razie, jeśli kgoos kto glosi oryginalne poglady, odbiegajace od normy to OSHO moze tu byc lepsza wersja ksiedza Piotra, hehe.
Pozdrawiam.
2010-07-29 o 9:30 pm
Piotrek: Aha… w ten sposób. O tym nie pomyślałem
Paweł: Którą książkę Osho możesz mi polecić na początek?
2010-07-30 o 3:03 pm
Swiadomość, lub empatia.
2010-07-30 o 3:22 pm
Wielkie dzięki Paweł. Zapiszę sobie na zaś