Krótko, bo temat poruszałem kiedyś. Aktualizacja, bo w tej metodzie jestem dużo mniej pobłażliwy niż 1,5 roku temu, gdy zaczynałem “wielkie sprzątanie”

Post w wersji z marca 2009 jest tutaj: “Sposób na porządki w pokoju, domu… w życiu”

Obecne moje podejście jest dużo bardziej drastyczne. Spoglądając na wszystkie swoje zgromadzone rzeczy zadaję sobie pytanie

“Które z nich faktycznie używam, potrzebuję lub z dużym
prawdopodobieństwem może być potrzebne?”
Wybieram te, przy których odpowiedź brzmi “potrzebuję” a reszta sruuu!

To “sruuu” oznacza takie działania, w zależności od wartości przedmiotu i jego stanu:

• oddanie znajomym, którym może się to przydać lub wystawienie na Allegro (Asiek podrzuciła pomysł z serwisem www.gratyzchaty.pl) [rzeczy wartościowe i sprawne],
• oddanie potrzebującym (np. ubrania do kontenera PCK) (np. podejść do kościoła i tam przekazać potrzebującym), wystawienie obok kontenera na śmieci, aby ktoś sobie wziął [o małej wartości i/lub z defektem, ale mogące się komuś jeszcze przydać],
• zupełnie na śmietnik, recyklingując co tylko się dało,

Efekt już widzieliście w poście “Mój praktyczny minimalizm”. Tą samą metodą uporządkowałem rzeczy także kilku innych osób, czy to kierując takie pytanie do właściciela czy też mając “zlecenie” - wtedy nie musiałem pytać

Może się zdarzyć, że mamy pewne wątpliwości przed usunięciem czegoś - w pudło z napisem “MOŻE” i do szafy lub piwnicy na kilka miesięcy. Podczas kolejnego sprzątania za kilka miesięcy wiele się wyjaśni - przeważnie będą to rzeczy już niepotrzebne.

Zachęcam do wielokrotnego przejścia przez takie porządki. Mój minimalizm jest efektem 4- czy 5-krotnego przejścia przez takie sito. A jak potrzebujecie łagodniejszego sposobu, to zajrzyjcie do postu Gosi. Udanych porządków!

“Co z tego używam i potrzebuję? Cholera! Wszystko!”
______
W przypadku, gdyby odpowiedź “potrzebuję” pada zbyt często, wyobraźcie sobie sytuacje, że mieszkacie na 10 piętrze i ktoś Wam to wszystko co macie wywalił przez okno. W budynku nie ma windy i trzeba wnosić po schodach. Które z tych rzeczy byłoby warte Waszego wysiłku i czasu potrzebnego na wniesienie z powrotem do Waszego życia?

Jakiś czas temu wrzuciłem na FaceBooka i Blipa zdjęcie, które możecie zobaczyć po prawej

Oczywiście pojawiło się ono z “;)” co oznacza, że należało je traktować z lekkim przymrużeniem oka. Dlaczego? Ano dlatego, że tak było tylko 3 dni, bo po malowaniu pokoju nie bardzo miałem ochotę i czas, aby wnieść meble Obecnie piszę przy biurku z krzesłem, sypiam na łóżku i mam mebelek na swoje rzeczy.

Po tym “żarcie” kilka osób zapytało mnie jak faktycznie wygląda mój minimalizm, o którym co jakiś czas wspominam na blogu. Poniższe zdjęcie powinno wiele wyjaśnić

Aby przedstawiony obraz był pełny należy w tym miejscu wspomnieć o rzeczach, których
na zdjęciu nie ma:

• ze zrozumiałych względów nie ma biurka z krzesłem, łóżka, szafki,
• także nie ma lodówki, pralki, garnków, patelni, talerzy, kubków, pościeli,

(te powyższe rzeczy traktuję jako standardowe wyposażenie mieszkania czy hotelu, zatem nie wchodzą w mój prywatny ekwipunek)

• nie ma także garnituru i koszuli (od roku ich nie założyłem, ale wiszą w szafie just in case)
• kurtki (która również wisi w szafie i tej zimy jeszcze nie była mi potrzebna),
• sandałów,
• walizki 51cm na kółkach,
• karimaty do ćwiczeń,
• napędu CD do laptopa i jednej koszulki z dokumentami, które nie muszą ale może kiedyś będą mi potrzebne (w pudełku w szafie),
• nie ma kompletu kosmetyków w dużych opakowaniach, czyli szamponu, żelu pod prysznic, pasty czy elektrycznej maszynki do golenia, ręcznika (te są w łazience),

Co zatem jest na zdjęciu i co uważam za swój prywatny ekwipunek?

Po lewej:
• zwykły plecak na co dzień,
• lekki śpiwór jako ewentualny zamiennik pościeli,
• garść ubrań (spodnie, bluzy, koszulki, bielizna i skarpetki),
• ubrania do biegania (legginsy, koszulki termoaktywne, kalesonki),
• czapka i 2 komplety rękawiczek (grube i cienkie),
• komplet turystycznych kosmetyków (mały dezodorant, mała tubka: żelu pod prysznic, szamponu, pasty; ręcznik z mikrofibry, maszynka do golenia, szczoteczka) i prezerwatywa,

Po prawej:
• buty do biegania (służą także do chodzenia zimą oraz w pluchę),
• teczka z najważniejszymi dokumentami (umowy, rachunki, faktury, PITy) i notatkami, notatnik (duży i dwa małe), karteczki do zapisywania, długopis, cienkopis, 2 markery, pisak wodny,
• mapa Wrocławia , kopia zdjęć na płytach, rozmówki angielskie,
• woreczki z pieniędzmi (euro i funty)
• słuchawki (małe i duże), dokumenty (dowód, karta, prawko), klucze, pendrive,

I rzeczy dużego kalibru (przede mną):
• aparat wraz z zapasową baterią, ładowarką, pilocikiem, ściereczką, dodatkową kartą SD,
• telefon z futerałem, ładowarką i kablem USB (bardziej z prawej),
• 12-calowy laptop z dwiema bateriami i zasilaczem,

Jak widać na powyższym zdjęciu i tym co mam na sobie - wcale dużo nie potrzebuję, aby poprawnie funkcjonować To wszystko daje się spakować w 51-centymetrowej wysokości walizkę na kółkach.

Możecie oczywiście zapytać gdzie są książki? W Biblioteczce Obiegowej, a dokładniej krążą po Polsce W tym roku przeczytałem tylko kilka i to głównie pożyczonych.

Mała zastrzeżenie: niech to będzie dla Was raczej inspiracja w kwestii tego co potrzebujemy do życia. Zabraniam wiernego zrzynania!!! Zapewne macie nieco inne potrzeby więc i prywatny ekwipunek powinien nieco inaczej wyglądać. A jak uporządkować swój dobytek pod takim właśnie kątem, napisałem tutaj

Dodane: Jest już wersja video przedstawiająca jak to wygląda: Videopodcast 1: Praktyczny minimalizm.