» Czy znasz swoją rolę w tym przedstawieniu?

Czy znasz swoją rolę w tym przedstawieniu?

Kolejne z serii pytań pt.: “Jak namieszać Wam w głowie?” Przyznam Wam się jednak, że ja mam tylko wrażenie, że wiem która rola najbardziej do mnie pasuje, lecz wcale jeszcze jej nie odgrywam.

Gdyby nasze życie przyrównać do przedstawienia teatralnego to jaką rolę chcielibyście w tym przedstawieniu odegrać?

Dla uproszczenia wyróżnię pięć głównych ról:

scenarzysta

• reżyser - osoba, która wprowadza w życie myśl, wizję scenarzysty. To on wpływa na to jaką formę organizacyjną przyjmie firma, to on zatrudnia ludzi, najbardziej wpływa na kulturę organizacji, wydaje uchwały wykonawcze, tworzy program nauczania i dba o jego realizację (np. nauczyciel), jest starostą roku, przewodniczącym w klasie, który dba o grupę w ramach nakreślonych przez dziekana czy wychowawcę klasy.

• aktor / aktorzy - to osoby, które są najbardziej widoczne, lubią gdy się ich podziwia, niezależnie czy są pierwszo- czy drugo-planowi. Ich wkład w scenariusz przedstawienia jest raczej niewielki, bardzo często ich inwencja jest znikoma, a jeśli jest to objawia się tylko w wykonaniu. To osoby, które są uczniami piszącymi sprawdziany, politykami, którzy mają być na głosowaniu i wcisnąć “odpowiedni” guzik, to nauczyciel wykonujący czyjś program nauczania według wskazówek innej osoby, to pracownicy wykonujący odtwórczą pracę, rzadziej dodając coś od siebie.

• ekipa wspomagająca - to osoby, które nie klasyfikują się do żadnej z wyżej wymienionych grup. Te osoby nie mają wpływu na to co będzie się działo, jak, ani sami tego nie wykonują. Wykonują jedynie prośby/polecenia reżysera, rzadziej aktora, i ich zadaniem jest zadbać o to, aby aktorzy jak najlepiej wypełniali swoje zadanie. Ich wkład własny jest niewielki, ogranicza się raczej do drobnych zmian w dekoracji, w ubiorze dla aktora - musi jednak dbać o zachowanie myśli scenarzysty i poruszać się w ramach nakreślonych przez reżysera. To np. komitet rodzicielski, który wspiera imprezy szkole, aby ich dzieci się bawiły, to cały sztab sekretarek, pomocników mechaników, asystentów, charakteryzatorów; masażyści, fizjoterapeuci, mechanicy dla sportowców itd.

• widz - najczęściej jest tylko widzem, może nagradzać oklaskami lecz nie wpływa znacząco na przebieg przedstawienia. Najmniej produktywną formą widza jest bierny widz, siedzący w kącie, którego nie widać. Najczęściej widz jest widzem w jednym przedstawieniu, a w innym w ekipie wspomagającej - konsumenci wszelkiej komercji (seriali, nowych telefonów, ciuszków…), którzy tylko konsumują, a żeby na to zarobić są pracownikami odtwórczymi.

W tym miejscu poczynić powinienem ważną uwagę:
Każda rola jest istotna. Nie ma tutaj ważnych i ważniejszych. Każdy ma swoje zadanie, za które jest odpowiedzialny i które powinien wykonać najlepiej jak potrafi. Bez widza nie byłoby też przedstawienia.

“Każdy z wymienionych typów ma swoje cechy społecznie wartościowe i swoje cechy społecznie szkodliwe w określonych sytuacjach. Ludzie reprezentujący każdy z wymienionych typów mogą być dla społeczeństwa pożyteczni, jeśli (…) znajdą odpowiednie dla siebie miejsce w społeczeństwie.” (Józef Kossecki)

Cytat powyżej tak naprawdę wyjaśnia całą sprawę. Jest on wyjęty z książki “Tajniki sterowania ludźmi” Józefa Kosseckiego i dotyczy on innego podziału, lecz tutaj świetnie pasuje. I o tym jest ten post - aby odnaleźć swoją rolę w tym przedstawieniu i się w niej realizować.

Kilka doświadczeń z mojego życia przemawia za tym, że nie każdy nadaje się czy też nie każdy dobrze się czuje będąc scenarzystą czy reżyserem, za to świetnie się sprawdza w roli aktora. Są też osoby, które wolą stać za kulisami i patrzeć na efekt swojej pracy pokazywanej przez aktorów. A są też osoby, które ani nie lubią podejmować decyzji o tym co i jak robić, nie chcą też przedstawiać wyników pracy, za to świetnie wykonują polecania i wspomagają tych, co to będą przestawiać wynik (aktorów) - tak się dzieje np. w sądach, gdzie prokuratorom czy sędziom pomaga sztab ludzi.

Również dzielenie na siłę może być bardzo mylące - niektórzy z nas, a może i większość, będzie miała problem aby przypisać się do konkretnej roli. Gdybym miał siebie określić to najlepiej się czuję w byciu reżyserem, lecz równie dobrze sprawdzam się będąc w ekipie wspomagającej. Jeśli dane przedstawienie nie jest moje to przybieram formę widza… często w tym najgorszym nieaktywnym wydaniu Bycie aktorem, którego wszyscy podziwiają, raczej mi nie odpowiada.

Co z tym dalej zrobić?
Najlepiej, aby odnaleźć swoją rolę i zacząć się w niej realizować. Zdaję sobie sprawę, że to nie takie proste, że bycie aktorem w kiczowatej produkcji jest czymś zupełnie innym niż w hollywoodzkiej i że nie będąc w odpowiedniej lidze możemy mieć problem z jednoznacznym określeniem “Tak - ta rola mi odpowiada”. Dlatego warto próbować różnych ról, przy różnych przedstawieniach…
… i to nie gwarantuje, że siebie odnajdziecie. Sam od sierpnia zastanawiam się ile w mojej roli aktora jest roli scenarzysty. Na siłę doszukuję się obszarów na jakie ja jako aktor mogę wpływać, aby poczuć się scenarzystą - przyznam, że to nie do końca przyjemne uczucie. Stąd też post, abym sam zaczął w pełni realizować się w odpowiedniej roli

PS: Nie ma czegoś takiego jak kariera przez awansowanie, od ekipy wspomagającej, przez aktora… niewielu reżyserów ma wątek aktorski w biografii, tak nie każdy z Was musi przechodzić przez wszystkie role aby w końcu odgrywać swoją. Sprawdzenie się jednak w każdej pozwoli wykluczyć te niepożądane i wyłonić te, w których się sprawdzicie.

Życzę odnalezienia swoich ról… sobie również
Tradycyjnie zapraszam do dyskusji.

Znasz kogoś, kto powinien przeczytać ten post? Podeślij link :)
Tuesday, October 28th, 2008 o 7:39 am. Kategorie: Rozwój osobisty.

11 Responses to “Czy znasz swoją rolę w tym przedstawieniu?”

Bartek Popiel Says:
October 28th, 2008 at 3:13 pm
Moim zdaniem najwięcej można wyciągnąć przechodząc przez każdą z tych ról. To jest tak jak z partiami politycznymi: stajesz się ich elektoratem bo…bo tak - bez wnikanie w programy innych. Tymczasem może się okazać, że inne partie również mają dużo do zaoferowania. To samo tyczy się religii.

Gdy człowiek się otworzy, zacznie myśleć i wybierać to co uzna za słuszne może się to złożyć na bardzo ciekawą osobowość. Jedną z osób, która łączyła zachodni styl życia ( rolexy, ponad 80 Rolls-Royce’ów ) z życiem duchowym i medytacją był Osho.

Osobiście najbardziej odpowiadają mi rolę scenarzysty i reżysera. Chociaż skoro nawet bunt jest w pewien sposób regulowany przez system tak naprawdę nie jestem pewien czy sam te role wybieram czy zostaję do niej przypisany

Pozdrawiam
Orest Tabaka Says:
October 29th, 2008 at 7:27 pm
Bartek: do tematu przechodzenia przez każdą rolę można podejść na trzy sposoby:

1. Osoba, która przejdzie przez wszystkie role (patrząc przez pryzmat kariery zawodowej) lepiej zrozumie problemy ludzi, którymi kieruje, np. dyrektor oddziału, który przeszedł drogę praktykanta, pracownika (członka zespołu), menedżera. Zna więc problemy każdego szczebla i łatwiej będzie jej wprowadzać zmiany, które pracownicy zaakceptują.
Reżyser z epizodem aktorskim będzie rozumiał problemy aktorów, z którymi będzie pracował itd.

2. Podejście które opisałeś - poznawać różne rzeczy, wybierać to co najciekawsze i najlepsze dla nas, tworząc przy tym niepowtarzalną osobowość.

3. Przechodząc przez szczeble, przez role, można zbytnio zakorzenić się w którejś z nich. Problem pojawi się wtedy, gdy reżyser, który był aktorem ma przeświadczenie, że pewnych emocji nie da się odegrać więc wytnie je z filmu - bo nie da się tego zagrać. Dyrektor, który zna dwa sposoby pozyskiwania klientów i ani nie podsunie nowego pomysłu podwładnym ani nie wykorzysta takiego pomysłu płynącego od podwładnych - może bać się zaryzykować. Jednym słowem można zamknąć się w schemacie, które działają używane przez pracowników najniższego szczebla, a które niesprawdzają się na szczeblu decyzyjnym.

Co do tego czy rolę wybieramy sami czy jest nam przypisana… ja skłaniam się ku temu, że wybieramy sami, nasze umiejętności i predyspozycje decydują o tym, czy taka rola nam pasuje. A że większość umiejętności wykształca się bardzo wcześnie (gdy mamy niewielką świadomość i możliwość wyboru) to może tutaj jest coś z przeznaczenia

Pozdrawiam,
Orest
Bartek Popiel Says:
October 29th, 2008 at 9:54 pm
“Problem pojawi się wtedy, gdy reżyser, który był aktorem ma przeświadczenie, że pewnych emocji nie da się odegrać więc wytnie je z filmu - bo nie da się tego zagrać” - nie da się zagrać w jego schemacie. Powinien się cieszyć ,że w zespole ma takich co potrafią wszak mądry lider otacza się mądrzejszymi od siebie

“A że większość umiejętności wykształca się bardzo wcześnie…”
Później umiejętności nabywasz modelując swoje wzorce. Może to być konkretna osoba a może być nawet bohater literacki. Możesz to robić bardziej lub mniej świadomie. A, że mentorów warto mieć to oczywista oczywistość!

Pozdrawiam
Orest Tabaka Says:
October 29th, 2008 at 10:33 pm
Dlatego jest problem, gdy to w jego schemacie się nie da
Stąd też tak jak napisałeś: mądry lider otacza się - i umie współpracować z - mądrzejszymi od siebie.

W pewnym wieku mamy większą świadomość, która pozwala nam rozwijać się w wybranym przez siebie kierunku. Lecz jak wiele osób z tego korzysta?

A mentor to i mnie by się przydał, bo za dużo ostatnio kombinuję… mam jednak nadzieję, że wyjdzie mi to na dobre

Pozdrawiam,
Orest
» Rozpoznaj swój styl pracy i dopasuj sobie profesję… - Orest Tabaka Says:
November 20th, 2008 at 6:04 pm
[…] odpowiedzi “Jak pracować lepiej i być zadowolonym z życia?”. Nie dawno był post o odszukiwaniu swojej roli na tym świecie oraz o tym, że praca ma wpływ na naszą jakość życia. Dziś o sposobie pracowania. Te trzy […]
Roksana Says:
March 26th, 2009 at 2:38 pm
Teraz poraz pierwszy bede grala role po angielsku..wczesniej chodzilam do teatru do Polski i gralam po polsku, ale treaz muesze po angielsku;-)jestem przerazona jak to bedzie pa!!
Orest Tabaka Says:
March 26th, 2009 at 2:51 pm
Witaj Roksana na blogu!

Post był troszkę o innym rodzaju odgrywania ról
Powodzenia… poradzisz sobie

Pozdrawiam radosnie,
Orest
Monika Góralska Says:
March 27th, 2009 at 10:18 am
Witaj Orest

Gratulecje z powodu startu firmy i życzę powodzenia

Ze wszystkich tych ról najbliżej mi do reżysera trochę do scenarzysty, taki job, chociaż te role mają swoje minusy jak wszystko :-). Prowadząc firmę najlepiej być reżyserem lub scenarzystą. Jednak nie da się w życiu grać i pozostać sobą. W każdą role wkładamy siebie w różnym zakresie. Pozostanę sobą w każdej roli

pozdrawiam serdecznie
Monika
Orest Tabaka Says:
March 27th, 2009 at 11:32 am
Monika:
Gratulacje z powodu firmy trochę nie pasują, bo firma do dnia dzisiejszego nie zrobiła nic… jest sobie tylko na papierze Pisałem o tym w moim “coming-out”.

Będąc właścicielem firmy i zarazem jej aktywnym zarządzającym jest się reżyserem i scenarzystą. Aktorami i ekipą wspomagającą są Twoi pracownicy
I tu nawet nie chodzi, aby odgrywać jakieś role sprzeczne z sobą. Chciałem skłonić Was do zastanowienia się w jakich obszarach najlepiej się czujecie, jaką funkcję spełniać i pod tym kątem się rozwijać zawodowo.

Pozdrawiam radośnie,
Orest
Monika Góralska Says:
March 30th, 2009 at 1:12 pm
To ruszaj i działaj Orest im wiecej osób wie o Tobie i Twojej firmie tym lepiej.
Orest Tabaka Says:
March 30th, 2009 at 2:05 pm
Monika:
Żeby ruszyć “komercyjnie” musiałbym zrobić rzeczy, których robić bardzo nie chcę: zacząć/nauczyć się sprzedawać i podjąć zobowiązania. Podoba mi się tak jak jest z jednym małym wyjątkiem, ale i na niego znajdę rozwiązanie

Pozdrawiam radośnie,
Orest

Czy znasz swoją rolę w tym przedstawieniu?

11 Responses to “Czy znasz swoją rolę w tym przedstawieniu?”

Pozostaw komentarz

Orest Tabaka

Wpisy w miesiącach:

Kategorie