» Dialog czy monolog… a może…

Dialog czy monolog… a może…

Dziś taka luźna refleksja odnośnie sposobu prowadzenia “rozmowy”. “Rozmowy” w cudzysłowie dlatego, że w moim odczuciu rozmowa jednoznacznie kojarzy się z dialogiem. Zdarza mi się uczestniczyć w czymś, co druga strona nazywa “rozmową” a dla mnie jest to dalekie od dialogu

Mamy więc trzy możliwości:

• dialog - najlepsza forma komunikacji między ludźmi. Obie strony mają wpływ na kierunek rozmowy, ponieważ zadając pytania i udzielając odpowiedzi mogą kontrolować tematykę. Na każde pytanie jednej strony druga odpowiada i odwrotnie, a w przypadku braku pytań wypowiedź drugiej strony nawiązuje do pierwszej. Przykład:

- Byłem w tamtym tygodniu nad morzem.
- Jak było?
- Rewelacyjnie. W Sopocie jest zawsze dobra pogoda. Popływaliśmy… A jakie są Twoje plany wakacyjne?
- Jeszcze nie mam… myślałem o wypadzie w góry…

(Obie strony kontrolują rozmowę, mają wpływ na jej kierunek.)

• monolog - tylko jedna ze stron wpływa na kierunek rozmowy. Nawet jeśli zdawkowo odpowiada na pytania drugiej strony, to wcale to nie musi być jeszcze dialogiem. Przykład:

- Byłem w tamtym tygodniu nad morzem.
- Jak było?
- Rewelacyjnie. W ogóle nikt nie dba o plaże w Sopocie. Wszędzie butelki…
- A jak z czystością samego miasta?
- Syf. Powiem Tobie, że nie ma gdzie w Sopocie zaparkować. Wszędzie zapchane…
- I jak rozwiązałeś problem samochodu?
- Zaparkowałem. Nigdy nie jedz w pubie X, bo tam ryby są nieświeże…

(Niemal całkowity brak interakcji. “Wczasowicz” jako jedyny ma wpływ na kierunek rozmowy.)

• monolog dwukierunkowy - obie strony prowadzą swoje monologi. Z pozoru wygląda to jak dialog, lecz nic bardziej mylnego. Nie zachodzi żadna interakcja, z wyjątkiem takiej, że monologi przeplatają się. Przykład:

- Byłem w tamtym tygodniu nad morzem.
- U mnie w pracy mam same problemy.
- Wiesz… Sopot, piękne plaże, dziewczyny, słońce…
- Przyjeżdża prezes. Pewnie znowu dostaniemy po pensji.
- Nad morzem cudnie… po prostu żyć, nie umierać.
- Chyba zmienię pracę.

(Na upartego można doszukać się wspólnego gruntu, którym może być pytanie do obu panów “Co u Was słychać?” )

Dlaczego to takie istotne?
Zapewne zauważyliście, że tylko w przypadku dialogu obie strony mają poczucie, że druga strona zauważa obecność tej pierwszej. Obie strony widzą również zainteresowanie drugiej strony tym, co dzieje się u tej pierwszej.

W przypadku monologu tylko jedna strona ma satysfakcję z rozmowy - ta co mówi (ludzie lubią mówić o sobie). Gdy uczestniczę w takim tworze to automatycznie przełączam się w tryb “wyławiania informacji” i jeśli zadaję pytanie to staram się wyciągnąć coś cennego. Trochę egoistyczne, lecz czy mówienie o sobie i nie zwracanie uwagi na pytania drugiej strony nie jest egoistyczne?

Monolog dwukierunkowy jest formą w której przeważnie żadna ze stron nie jest zadowolona, bo nikt nie ma poczucia, że jest wysłuchany.

Ważne jest to również ze względu na szacunek dla czasu własnego i dla czasu drugiej strony. Jeśli do tej pory prowadziliście monologi to jaki był Wasz szacunek dla czasu drugiej strony? Jeśli byliście strona wysłuchującą monologu to jaki był szacunek dla Waszego czasu?

Zapraszam do dyskusji w komentarzach

Tags: Komunikacja, rozmowa

Znasz kogoś, kto powinien przeczytać ten post? Podeślij link :)
Friday, December 5th, 2008 o 6:25 am. Kategorie: Komunikacja.

8 Responses to “Dialog czy monolog… a może…”

Jarek Says:
December 15th, 2008 at 5:18 pm
Witam

Orest, dzięki Twojemu powyższemu postowi zacząłem zwracać uwagę na to jak prowadzę rozmowę i odziwo okazało się że mam
tutaj pewne braki. Jednak problem rozpoznany, to problem w połowie rozwiązany. Tak wiec dziekuje za tego posta.

Pozdrawiam serdecznie
J.
Orest Tabaka Says:
December 15th, 2008 at 6:49 pm
Witaj Jarek na blogu!

Bardzo się cieszę, że post Tobie pomógł. Teraz przed Tobą ta trudniejsza połowa czyli dbanie o interakcję. Trening czyni mistrza
Powodzenia!

Pozdrawiam,
Orest
Monika Góralska Says:
December 19th, 2008 at 9:34 am
Witaj Orest,

Zdecydowanie jednak wolę dialogi. Tylko, że do dialogu trzeba dwojga
To druga osoba musi wyjść z pytaniem - A co o tym sądzisz, jak uważasz, co u Ciebie słychać … itp. Gdy nie ma takiej interakcji trudno powiedzieć ” A teraz spytaj mnie co u mnie słychac” Dialog na blogu to już wyższa szkoła jazdy. Jak sądzisz?

Odnosnie monologów to chyba jest ich przeważająca większość. Uczestniczę w takich jako słuchacz najczęściej. Swój czas szanując w ten sposób, że mówie “Słuchaj wiesz miło Cię było spotkać ale mam umówione spotkanie, telefom, wizytę itp w zależności co tam mam…lub nie mam ” Podobnie ptrzez telefon, no chyba że jest to przyjaciel/przyjaciółka która dzwoni się wygadać - a robi to sporadycznie, normalnie dialoguje - ale to inna sprawa.

Wogóle wydaje mi się, że czasem język i rozmowa pełnią funkcję wyłącznie informacyjną a nie służą budowaniu relacji. W końcu zdolnością mowy różnimy się od zwierząt - to nasze osiągnięcie rewolucyjne - a informację można sobie przekazywać w inny sposób - jakieś sygnały dymne, znaki na krzakach itp. To oczywiście skrajny żart.

Fajny post, ciekawa klasyfikacja.
Co sądzisz Ty o moich przemysleniach ?

Pozdrawiam serdecznie
Monika
Orest Tabaka Says:
December 19th, 2008 at 10:08 am
Monika:
Pod całością tego co napisałaś się podpisuję
Cieszę się, że język ma te dwie funkcji - informacyjną i budowania relacji. Są osoby, które nieodpowiadają mi swoim charakterem (nie chcę wchodzić w relacje) lecz imponuje mi ich wiedza i lubię uczestniczyć w takim monologu tej drugiej osoby. Mam prywatny, ciekawy wykład - tylko notować w głowie złote myśli

Nie przepadam za dialogiem budującym relacje, lecz o niczym. Ahh ten głód informacyjny

Tą klasyfikacją chciałem zwrócić uwagę na nasz sposób rozmawiania. Do dialogu istotnie trzeba dwojga, lecz tak jak do tanga tak do rozmowy partnera można sobie wybrać. Mam nadzieję, że tym postem pomogę Czytelnikom przy wyborze takiego partnera.
Podołałem?

Pozdrawiam,
Orest
Monika Góralska Says:
December 19th, 2008 at 10:42 am
Orest,

To fakt. Głód informacji można zaspokoić w rozmowie z ciekawą osobą. też taki lubię :-). Aktywne słuchanie ! Z nieciekawa osobą można czasem wyjść na szpiega więc trzeba uważnie wybierać ciekawych

Jak wygląda dialog budujący relację o niczym ? Hm nie mogę skojarzyć. Może - ładna dzis pogoda, - Tak ładna

Czy czemu podołałeś?

Pozdrawiam
Monika
Orest Tabaka Says:
December 19th, 2008 at 2:07 pm
Powinienem słowo “niczym” wziąć w cudzysłów. Miałem na myśli czce gadanie o nieistotnych rzeczach, narzekanie, użalanie się, wypełnianie chwil ciszy słowami. Bardzo popularne jest “politykowanie” przed telewizorem i o ile nie widzę, aby takie osoby szczególnie rozwijały się nawet w obszarze polityki, natomiast bardzo zżywają się

Inną sytuacją jest, gdy ktoś “politykuje” z zamiarem zaistnienia w życiu politycznym.

O pogodzie też można, o złym stanie dróg i o wielu innych rzeczach, które służą tylko wspólnemu narzekaniu. Jak w krążącym powiedzeniu, że nic tak nie łączy ludzi jak wspólne narzekanie

Pozdrawiam,
Orest
bento Says:
May 4th, 2009 at 7:52 pm
Bardzo ciekawy temat, teraz zauważyłem że mam kilku znajomych, którzy tak na prawdę prowadzą monologi. Spostrzegłem również że osoby, które uważa się za “gadatliwe” prowadzą głównie monologi. Znają dużo historii, lecz tak na prawdę mało obchodzi ich twoje zdanie.
Jeszcze jedno, Orest znasz może jakieś sposoby aby z taką “gadatliwą” osobą przejść od monologu do dialogu nie zwracając mu na to uwagi?
Orest Tabaka Says:
May 4th, 2009 at 8:16 pm
Bento:
Pod koniec postu jest link do innego postu o aktywnym słuchaniu. Tam opisałem jak to “rozprawiać się” z gadułami, jeśli to co mówią nas nie ciekawi. Może się okazać, że mówią o bardzo interesujących rzeczach, więc mamy darmowy prywatny wykład Jeśli nudne rzeczy, to “wstrzeliwujemy” się swoimi pytaniami między zdania oraz jak najszybciej kończymy rozmowę. Gaduły zazwyczaj nie interesują się tym co ma druga strona do powiedzenia, więc nie ma sensu kopać się z koniem.

Jest jeszcze sposób z trzykrotnym powtórzeniem imienia naszego rozmówcy. Gdy nam się rozgada to mówimy: “Orest… Orest……. Orest!” - prawie pewne, że w tym momcie rozmówca przerwie i wtedy należy wejść ze swoim pytaniem. Inaczej znów nam się rozgada i kolejne użycie tej metody nie przyniesie takiego efektu

Pozdrawiam radośnie,
Orest

Dialog czy monolog… a może…

8 Responses to “Dialog czy monolog… a może…”

Pozostaw komentarz

Orest Tabaka

Wpisy w miesiącach:

Kategorie