» Pier…., nie robię!

Pier…., nie robię!

Być może mieliście okazję zapoznać się z tym sloganem. Powstały na jego cześć strony, loga, koszulki, fun kluby. Od trzech miesięcy zastanawiam się co tu zrobić, aby zabrać się do pracy… pracy, w której wykażę się swoją wiedzą, jakimś tam doświadczeniem, gdzie będę mógł wnieść wartość dodaną dla innych ludzi. To co wiąże się bezpośrednio z pracą, a dla sporej części nieodzownym elementem jest, to pieniądze. Z jakiegoś powodu ludzie chcą zarabiać pieniądze.

Niebezpiecznie będzie, gdy skupię się na pieniądzach, na których kompletnie się nie znam - nie umiem wydawać, zarabiać, oszczędzać, inwestować Temat ten ja pociągnę w stronę potrzeb… a Wy w komentarzach w tę, która dla Was jest najistotniejsza.

Studiując sylwetki różnych osób, czytając to i tamto, rozmawiając z ludźmi i obserwując ich, zauważyłem, że znakomita większość pracuje z jakiegoś powodu. Wymieniają w kolejności: pieniądze, “trzeba coś w życiu robić” i “lubię” bądź “to moja pasja”. Czuję, że za tym kryje się inna kwestia - potrzeby.

Ludzie mają swoje potrzeby. Niejednokrotnie przytaczałem na tym blogu słynną Piramidę Potrzeb Maslowa, z której wynika, że niemal każdy człowiek ma pewne potrzeby, które chce zaspokoić. Wraz z zaspokojeniem jednych odkrywają się kolejne i trwa to do momentu w którym przestajemy zaspokajać swoje potrzeby lub umieramy.

Po co Tobie dom?

Więc masz potrzebę odczuwania komfortu i bezpieczeństwa.

• Chcę mieć świetny, drogi samochód! Po co Tobie taki samochód? Żeby nim jeździć, czuć zazdrość sąsiadów, bo jest piękny… Masz więc potrzebę przemieszczania się, bądź potrzebę odczuwania przyjemności z jazdy, potrzebę wyróżnienia się, potrzeby estetycznie.

• Chcę mieć ładną, uroczą i inteligentną dziewczynę/partnerkę. Po co Tobie ładna, urocza i inteligentna dziewczyna/partnerka? Żeby się przytulić, móc z nią rozmawiać, patrzeć na nią… Więc masz potrzebę odczuwania bliskości, nawiązywania interakcji z innymi, potrzebę miłości.

(przykłady może niezbyt trafne i bardzo naciągane, lecz mam nadzieję, że przekazałem istotę)

Niebezpiecznie robi się wtedy, gdy nie zważamy na swoje potrzeby, ignorujemy je czy też wyciszamy. Tą ostatnią czynnością załatwiłem sobie wiele potrzeb, które kiedyś miałem (i to w ostatnich dwóch latach). Zostało kilka, które są zaspokajane w stopniu podstawowym i tyle mi wystarcza. Zasadniczo żadnych motywacji do działania, bo nie ma potrzeb, które czekają na zaspokojenie. Pełna równowaga. I to mówi osoba, która chciałaby zawodowo motywować innych ludzi, a sama nie umie siebie zmotywować. Spokojnie, nie zacznę zawodowo motywować ludzi gdy nie będę pracować. A pracować będę wtedy, gdy będę miał potrzeby, które będą motywacją do pracy

Zapewne wielokrotnie spotkaliście się ze zdaniem, że lepiej zapobiegać niż leczyć. To co chcę podkreślić to, to abyście pielęgnowali swoje potrzeby, gdy je jeszcze macie. Niemal każdą możecie zaspokoić, jeśli ją macie i jeśli znajdziecie sposób jak to zrobić. Wtedy pojawią się kolejne. Mając doświadczenie w zaspokajaniu ich te nowe również zaspokoicie. Kiedyś tego doświadczałem

W podobnym temacie, lecz w innym kierunku jest wpis Mariusza Kapusty “Dla kogo to robię”

Zapraszam Was do dyskusji. Co takiego sprawia, że chce Wam się działać? Ten blog czytają przeważnie młode osoby, więc przekażmy sobie własne spostrzeżenia w powyższym temacie

Znasz kogoś, kto powinien przeczytać ten post? Podeślij link :)
Sunday, January 25th, 2009 o 4:24 am. Kategorie: Rozwój osobisty.

12 Responses to “Pier…., nie robię!”

Jacenty Says:
January 25th, 2009 at 3:32 pm
“Co takiego sprawia, że chce Wam się działać?”

Zastanawiałem się czy mogę to podsumować jednym słowem, czy potrafię znaleźć jeden wyraz, który wyraziłby podstawowy sens zawarty w odpowiedzi na to pytanie.

W moim przypadku podstawowa motywacja to tworzenie przestrzeni wolności.

Czy trzeba zarabiać? Chcąc żyć w zachodnim społeczeństwie nie ma innego wyjścia, trzeba płacić rachunki. Wolność finansowa pozwala na nieco więcej, to sytuacja, w której Twoje pieniądze pracują na ciebie a nie ty na Twoje pieniądze, gdyby to było takie proste…;)

Wolność od rutyny, nudy, monotonii i bycia trendy? To cudowne, ekscytujące, czasem ekscentryczne eksperymenty, które pozwalają choć na chwilę zrzucić pancerz robota i badać nieznane, wypuszczać się poza granice zdefiniowane jako ego.
Bartek Popiel Says:
January 25th, 2009 at 3:39 pm
Co takiego sprawia, że chce mi się działać?

- chcę prowadzić pewien wymarzony styl życia. Uwielbiam podróże więc chcę mieć na nie czas i pieniądze( choć można to robić za niewielką kasę )

- chcę być szefem samego siebie i przejąć pełną odpowiedzialność za swoje sukcesy i porażki

- zdaję sobie sprawę z tego, że to jak będę miał “kiedyś” zależy od tego co zrobię dzisiaj (nie liczę na państwową emeryturę itd. Chcę trochę wyższych standardów )

- jestem z pokolenia, które będzie miało do utrzymania swoją rodzinę oraz swoich rodziców (zus prędzej czy później pęknie.Jak dostaną emerytury to będą śmiesznie niskie.Niestety zdecydowana większość nie myśli o tym aby poza zusowskimi składkami coś odkładać. Kogo rodzice pracują na etat powinien się z tym liczyć)

Czynników jest więcej to są pierwsze, które przyszły mi do głowy.

Pozdrawiam,
Bartek
Orest Tabaka Says:
January 25th, 2009 at 4:03 pm
Jacenty i Bartek:
No tak… odpowiedź na to pytanie nie jest taka prosta. Widzę jednak, że wiecie gdzie jej szukać

A w jaki sposób dbacie o swoje potrzeby, jak je pielęgnujecie, jak nimi zarządzacie?

Pozdrawiam,
Orest
Jacenty Says:
January 25th, 2009 at 4:20 pm
Wiesz Orescie, zależy od rodzaju potrzeb
Orest Tabaka Says:
January 25th, 2009 at 4:22 pm
Nie chciałbym ograniczać dyskusji
Klaudia Says:
January 25th, 2009 at 5:10 pm
Witaj Oreście !

Chciałabym Ci powiedzieć, że zarówno Twój post jak i post Mariusza UCIESZYŁY MNIE OGROMNIE ! Poczułam się lepiej bo jestem na podobnym etapie w życiu, gdzie wstaje rano i pytam: po co to wszystko albo gdzie się podziały mój zapał i moja energia ? Czuje się lepiej bo wiem, że nie jestem w tym odczuciu osamotniona.

Kiedy idzie ci wszystko jak z płatka, osiagsz cele, budujesz ekspresowe mosty między ludźmi i myślisz : super- jestem inna (y) -bardziej produktywna (y) niż inni, lepsza (y) w osiąganiu celów, bardziej zmotywowana (y), to nagle ni z tą ni z owąd przychodzi moment, kiedy bateria się wyczerpuje i przestaje ci zależeć na tym, by się wyróżniać i nie zostawać w tyle.
Może czasami właśnie trzeba nam pobyć wszystkim w takim stanie mało produktywnym? Może właśnie nasz organizm podpowiada nam: “zwolnij” a potem “pójdziesz dwa razy szybciej” ?
Nie wiem, ale wiem na pewno, że chciałabym znów “latać” bo to cudowny stan, chciałabym znowu smakować każdy dzień i przeżywać jego każdą godzinę a nawet minutę tak na 100% jak kiedyś !
Staram się jednak na razie przeczekać i zaakceptować swoją niemoc choć to jest trudne, bo gdzieś w głebi mnie, moja poswiadomość traktuje to jako coś nienaturalnego. Może stało się tak, dlatego że swoje potrzeby zepchnęłam na dalszy plan w obliczu różnych czynników zewnętrznych ? Czy dlatego teraz moje ciało i stan ducha to odchorowują ?

W KAŻDYM RAZIE-DZIEKUJĘ -za szczerość WYPOWIEDZI. Teraz już wiem, że nie tylko ja cierpię na brak przypływu bodźców motywacyjnych.
Coż, zaparzę herbatę, usiądę i pomyślę, czego teraz chciałbym najbardziej i co mogę zrobić żeby to osiągnąć.

Pozdrawiam
Klaudia
Jacenty Says:
January 25th, 2009 at 6:03 pm
Odnośnie potrzeb nie wchodząc w ich meandry mam takie spostrzeżenie. Wiele się teraz o tym mówi we wszelkiego rodzaju poradnikach, zwłaszcza tych amerykańskich płynących sobie wraz z nurtem New Age. “Myśl jest energią”, “Wierzcie a będziecie bogaci”, itd, itp Zauważyłem pewną ciekawostkę. Osoby bogate, które znam nigdy nie stosowały tym podobnych złotych reguł, natomiast te, które je stosują bezustannie napotykają problemy finansowe.

Potrzeba niezaspokojona może stać się obsesją i wydaje się, że warto mieć to na uwadze

Jedna z moich potrzeb to pewna perwersja. Uwielbiam cieszyć oczy tytułami, które zdają się wyskakiwać z magazynów dla “nowoczesnych kobiet” i “nowoczesnych mężczyzn”.
Przykładowo:
“Jak zdobyć faceta, rozkochać go i porzucić w 10 minut” - Cosmopolitan
“Najważniejsze rzeczy w życiu mężczyzny” - tu mamy markowy zegarek, markowe buty, markowy pasek do spodni i “markową” laskę?
“Jak w pięciu krokach dojść do super orgazmu?”
“siedem kroków do bogactwa”
Tytuły te ukazują swoisty smak, zapach i mistykę plastikowego świata popkultury
Orest Tabaka Says:
January 25th, 2009 at 7:07 pm
Witaj Klaudio na blogu!

Dziękuję za miłe słowa.

Jesienią i zimą przyroda zwalnia. Ptaki odlatują do ciepłych krajów, a inne zwierzęta często zapadają w sen zimowy. Tylko człowiek tak sobie wymyślił, że chce “orać” cały rok na równie wysokich obrotach. A to często się nie udaje. U Joanny Boj (ostatni akapit) wraz z obecnym tu Jacentym, narodził się ciekawy wywód:
“Mniej ciśnienia, lepsze życie!”
Wiele w tym prawdy. Nie ma sensu się zamęczać gdy nie mamy na to ochoty. Kilka lat temu słyszałem, że najważniejszą częścią treningu kolarskiego jest odpoczynek

Jeśli to chwilowe spowolnienie, to jest to jak najbardziej naturalne. Mniej ciekawie jest, gdy brak motywów/potrzeb jest przez cały rok, niezależnie od pory roku. I to chciałem przekazać Wam

PS: Odnośnie pytania “Po co?” napisałem u Mariusza:
“(…) Warto sobie zadawać to pytanie co pewien czas, lecz należy uważać aby nie przesadzić w drugą stronę. Może się okazać, że odpowiedź zawsze będzie “po nic”. A to już niebezpieczne. Wiem z doświadczenia (…)

Jacenty:
Nurt “New Age” oprócz tego, że bardzo stara się wszystkim pokazać nową drogę do szumnego i już prawie wyświechtanego SUKCESU, to (przede wszystkim) kreuje nowe potrzeby. Nie zawsze potrzeby innych są naszymi potrzebami (mój post października 2008). Stąd często namawiam do szukania własnych potrzeb i zastanawiania się czego tak naprawdę oczekujemy od życia.

Można by więc powiedzieć, że najpierw warto zastanowić się jakie mamy potrzeby, później zbadać czy są one rzeczywiście nasze i je zaspokoić. Czyż nie tak?

Jaka to perwersja? Ja jestem miłośnikiem damskiego popu i potrafię godzinami (poważnie) słuchać i oglądać klipy na Youtubie. I bez ciśnienia, że mam coś ważniejszego do zrobienia

Pozdrawiam serdecznie,
Orest

PS: Od wczoraj mam chęć na spacer. Idę więc na niego z zatkanym nosem i paczką husteczek
Jacenty Says:
January 25th, 2009 at 7:21 pm
Zwracasz Oreście uwagę na bardzo istotną sprawę, różnicę pomiędzy chwilowym oddechem, swoistym luzem a apatią. To bardzo istotne i w pełni podpisuję się pod tym, że rozróżnienie tych stanów zdaje się być bardzo ważnym elementem stosunku do własnego życia, planów, dążeń i potrzeb.

Co do “damskiego popu” doceniam jego moc również
Kamil Przeorski Says:
January 25th, 2009 at 7:45 pm
Kolejny niesamowicie interesujący i ciekawy post w wykonaniu Oresta

Jak to jest z tymi chole…mi potrzebami ;p w moim przypadku sądzę że też mam to zaburzone i dalej szukam po co w ogóle robię i poświęcam się w robieniu czegoś ponad to co muszę, aby przeżyć.

Często ważnym motywatorem jest strach. Na przykład przed chwilą miałem do wykonania parę telefonów - pewnie jakby od tego zależało moje przetrwanie na tym świecie wziął bym się w garść… Po prostu nie mam sił i postanowiłem przełożyć je na jutro. Czasem żałuję, że nie jestem komputerem, który jest zaprogramowany tak aby robić to co ma do zrobienia. No nic, sztuką jest potrafić robić to co trzeba - robić i robić - być wytrwałym i cierpliwym.
Jacenty Says:
January 25th, 2009 at 9:02 pm
Kamilu a może trzeba zmienić robotę?
Orest Tabaka Says:
January 25th, 2009 at 10:11 pm
Kamil:

Jedna sprawa to odszukanie swoich potrzeb czyli co mamy do zaspokojenia, a druga to czy to co robimy (w życiu prywatnym i zawodowym) w jakiś sposób zaspokaja te nasze potrzeby. Jeśli od tych telefonów nie zależy zaspokojenie Twoich potrzeb to zapewne nie są one istotne.

Dobrze, że nie jesteś komputerem. Z ludźmi zdecydowanie przyjemniej spędza się czas i rozmawia

Pozdrawiam,
Orest

Pier…., nie robię!

12 Responses to “Pier…., nie robię!”

Pozostaw komentarz

Orest Tabaka

Wpisy w miesiącach:

Kategorie