» Nieprzyjemne wydarzenia jak szczepionka…

Nieprzyjemne wydarzenia jak szczepionka…

Od 4 dni trzyma mnie jakieś paskudztwo, spowodowane przez “szalejący wirus grypy” (tak media nazwały zwykłego wiruska). Od znajomych i rodziny dostałem całą listę syropków, tabletek i innych medykamentów. Oczywiście mógłbym zwalić całą robotę uleczania mnie na te medykamenty, lecz ja jak to ja, po prostu musiałem postąpić inaczej Przerzucam ciężar walki z wirusem na swój organizm… i go motywuję dobrym słowem

Jako małe dziecko tradycyjnie wcinałem tabletki zapijając syropkami i wygrzewałem się pod kołdrą gdy dopadła mnie grypa. W ten sposób po kilku dniach grypa mijała, a mój organizm nie miał okazji nauczyć się samemu rozwiązywać takich problemów. Od 4 lat szczególnie dbam o to, aby nie łykać niczego, nawet witaminy C. Cytryna w herbacie jest do smaku Efekt jest taki, że zamiast dwukrotnej czy trzykrotnej w ciągu roku, i powalającej do łóżka, grypy, choruję raz na rok ze zdecydowanie łagodniejszymi objawami.

Jeszcze chwila o systemie odpornościowym człowieka i przechodzę do sedna postu. Organizm ludzki jest tak zbudowany, że gdy otrzyma wirusa to stara się go zwalczyć. Gimnastykuje się, sili i pręży, lecz w końcu (najczęściej) mu się udaje. Uczy się w ten sposób jak następnym razem poradzić sobie z identycznym intruzem. Oczywiście wirusy grypy się mutują i co pewien czas organizm uczy się zwalczać nowego. Uaktualnia sobie bazę wirusów. Gdy organizm się nauczy, to możemy się nawdychać wirusa grypy, a odczujemy to tylko leciutkim katarem bądź lekkim drapaniem w gardle. Na podobnej zasadzie działają szczepionki, w których podaje się martwego wirusa - organizm uczy się go zwalczyć, a że wirus jest martwy to nie rozmnaża się i nie powoduje choroby.

Przenieśmy naszą metaforę na życie codzienne, w rodzinie, pracy, w szkole. Wielokrotnie zdarzają się nam nieprzyjemne sytuacje, w których w jakiś sposób cierpimy - załamujemy się, odczuwamy ból, bezradność, płaczemy, złościmy się, stresujemy. Gdy coś idzie nie po naszej myśli, staramy się szukać winy wszędzie i we wszystkich. Na tych wszystkich chcemy też przerzucić ciężar naprawienia problemu. Możemy zwalić na rodziców, że nie zmuszali nas do nauki i teraz czegoś nie wiemy, możemy zwalić na koleżankę z sąsiedniego biurka, że nie wysłała bardzo ważnego e-maila i “to przez nią Drogi szefie, to ona” czy też skrzyczeć partnera za to, że się spóźnił. W ten sposób domagamy się, aby rodzice wykazali skruchę, koleżanka z biurka obok przeprosiła, a partner bił się w piersi, że nigdy, ale to przenigdy więcej się nie spóźni. Sprawa niby załatwiona, lecz jeśli sytuacja się powtórzy, to znów się zdenerwujemy, a problem pozostanie nierozwiązany.

Odwróćmy sytuację i przerzućmy ciężar przeciwdziałania tym wydarzeniom na nas samych. W pierwszej kolejności nie ulżymy sobie, jak to miało miejsce przy zwaleniu winy. Lecz jeśli:

Sytuacje abstrakcyjne?

Do dnia dzisiejszego staram się wykorzystywać wszelkie nieprzyjemne i niekorzystne dla mnie sytuacje jako okazje do nauczenia się czegoś nowego, do poszukania sposobu jak sobie z taką nieprzyjemnością/problemem poradzić. Jeśli nie muszę to nie przerzucam ciężaru naprawiania skutków takiego zdarzenia na inne osoby, bo w ten sposób pozbawię się możliwości nauczenia się “jak to się robi”, co wpłynąć może niekorzystnie na mnie w przyszłości.

Jeszcze jedno istotne podobieństwo. Nie wszystkie wirusy ludzki organizm jest w stanie zwalczyć sam! Wirusa żółtaczki organizm sam nie wyleczy lub nie zdąży wyleczyć i trzeba pomocy odpowiednich medykamentów. Podobnie z wieloma sytuacjami w życiu, gdzie potrzebna jest pomoc innych osób.
Jeśli jednak są to sprawy drobne, to w miarę możliwości warto przejąć ciężar rozwiązania na siebie, znaleźć najlepszy sposób, rozwiązać problem. Każdy kolejny tego typu problem będziemy rozwiązywać zdecydowanie szybciej i z mniejszym użyciem siły. To nam na dobre wyjdzie, a i zdenerwowania nam ubędzie

Pozdrawiam optymistycznie (mimo choroby) i zapraszam do dyskusji. Nie przesadziłem z informacjami o ludzkim systemie odpornościowym?
___
PS: Nie jestem lekarzem i nie jest to opinia medyczna odnośnie sposobów leczenia grypy i innych chorób wirusowych czy też bakteryjnych! Przykład ma służyć zmianie naszego podejścia do problemów w życiu codziennym. W sprawach zdrowotnych należy konsultować się z lekarzem!

Znasz kogoś, kto powinien przeczytać ten post? Podeślij link :)
Tuesday, January 27th, 2009 o 2:07 am. Kategorie: Rozwój osobisty.

8 Responses to “Nieprzyjemne wydarzenia jak szczepionka…”

Bartek Popiel Says:
January 27th, 2009 at 8:28 am
Tak to już jest z tą odpowiedzialnością. Cialdini w książce “Wywieranie wpływu na ludzi” pisał o stosunku kibiców do wygranych i przegranych drużyny. Jak drużyna wygrała to padały hasła: “Wygraliśmy! Jesteśmy najlepsi!”. Jak przegrała:” oni zawalili. Słabo grali” itd.

Przenoszenie odpowiedzialności na czynniki zewnętrze jest wygodne. Można mówić, że rząd jest zły, że politycy to złodzieje itd. Tylko ktoś musiał ich wybrać prawda? Każdy z nas ponosi odpowiedzialność za to, że jest tak a nie inaczej. Oczywiście łatwiej jest narzekać niż zabrać się do roboty

Od jakiegoś czasu pracuję nad tym aby przejąć 100% odpowiedzialności za świat, który mnie otacza. Kiedyś żyłem w tym świecie - teraz sam go tworzę

Pozdrawiam serdecznie,
Bartek
Michał Says:
January 27th, 2009 at 9:03 am
Niby proste sprawy, a żeby je zauważyć musi nam ktoś pomóc Muszę bardziej wgryźć się w ten temat, zainteresował mnie dzięki Twojej notce Może polecasz jakieś książki ? Pozdrawiam
Jacenty Says:
January 27th, 2009 at 12:30 pm
Orescie, pozdrawiam z krainy grypska. Dopadło mnie wczoraj i zwaliło z nóg. Dziś już lepiej po zażyciu różnorakich specyfików
Orest Tabaka Says:
January 27th, 2009 at 1:50 pm
Bartek:
Odpowiedzialność za grypę mogę zrzucić… na kogoś w autobusie, hipermarkecie, na znajomego. Ktoś kaszlnął w moim otoczeniu… lecz chory jestem ja i ja muszę się z tym rozprawić

Podoba mi się Twoje zdanie:
“Kiedyś żyłem w tym świecie - teraz sam go tworzę “

Michał:
Witaj ponownie

Kilka lat temu zacząłem zmieniać swoje podejście do odpowiedzialności, a szczególnego przyśpieszania dostałem pół roku temu po lekturze książki: “Sztuka Możliwości” Benjamin Zander i Rosamund Stone Zander.
Jest tam rozdział “Być planszą” na której rozgrywa się cała gra.
Gdybyś chciał pożyczyć, to pisz na maila

Jacenty:
Mnie grypa nie zwala już z nóg (za duża odporność)… a dziś również zdecydowanie lepiej, bez specyfików. Jeszcze gardło przypomina mi, że coś było
Zdrowiej!

Pozdrawiam optymistycznie,
Orest
Lasu aka Marek Kozieł Says:
February 15th, 2009 at 3:24 am
“Gdyś słaby w dniu nieszczęścia, to bardzo mierna twoja siła.”

Z jednej strony dziwie się niezmiernie, że ludzie tego nie rozumieją.

Z drugiej zdziwiłem się jeszcze bardziej czytając, że to zrozumiałeś.

Gratulacje
Orest Tabaka Says:
February 15th, 2009 at 10:16 am
Marek:
Świetny ten cytat. Wczoraj dała mi w kość grypa żołądkowa, zapita 2 litrami gazowanym, brązowym odrdzewiaczem. Dziś żyję i mam się dobrze. Na szczęście wczoraj pomimo braku sił fizycznych optymizmu mi nie brakowało

Pozdrawiam serdecznie,
Orest
» Jak przygotować się na upały (i na mrozy)? - Orest Tabaka Says:
May 1st, 2009 at 2:28 pm
[…] nastrój i trzeźwość myślenia. Dodatkowo te hartujące prysznice (zimno-ciepłe) w połączeniu z odpowiednim podejściem sprawiły, że zamiast dwu- czy trzykrotnego łapania grypy w okresie zimowym łapię jedno podgrypienie, z […]
» Ćwiczenia dla oczu - mały eksperyment. - Orest Tabaka Says:
May 4th, 2009 at 1:24 pm
[…] ludzkiego organizmu… czy to poprzez wysiłek jaki jest w stanie wykonać (110%), czy to odporność na choroby itd. Tym razem skupiliśmy się na możliwościach oka… a precyzyjniej na poprawie […]

Nieprzyjemne wydarzenia jak szczepionka…

8 Responses to “Nieprzyjemne wydarzenia jak szczepionka…”

Pozostaw komentarz

Orest Tabaka

Wpisy w miesiącach:

Kategorie