» A za rok… będziesz starszy/a o rok…

A za rok… będziesz starszy/a o rok…

Trzy dni temu miałem swój mały rocznicowy jubileusz: natrafienie na blog Alexa i dokładnie ten post.
12 dni później wziąłem byka za roki z twardym postanowieniem, że jednak będę lepszym człowiekiem i ulepie sobie życie takie jakie chcę. Po raz pierwszy w moim życiu wytrwałem w tej decyzji dłużej niż kilka miesięcy, choć bywało ciężko

Stąd też refleksja:
Jedyne co pewne, to że za rok będziesz starszy/a o rok. To co od Ciebie zależy, to czy za rok będziesz osobą, którą dziś jesteś a którą już dziś nie chcesz być czy też będziesz osobą, którą już dziś chcesz być a jeszcze dziś nią nie jesteś?

(ten “rok” to umowny jest, bo pewne zmiany wymagają 2, 3 czy 10 lat)

Z perspektywy roku? Wybieram opcję bycia osobą, którą jeszcze nie jestem, ale już dziś chcę być. I to się tyczy też najbliższego roku. Dziś wiem, że tym kim jestem to jakiś ułamek tego kim mogę być. Trochę jak z “daj palca, to rękę weźmie”. W rozwijaniu się, zwłaszcza w tym co zwiemy “rozwojem osobistym” już chyba tak jest, że człowiek odkrywa co krok coś nowego i ma ochotę na więcej.

Przez lata wypracowałem sobie kilka kroków, które pozwalają mi obierać pewien kurs:

2. Zaczynam sobie rozmyślać… od dniu wczorajszym, jutrzejszym, o tym co zrobię sobie na kolację. Dowolne myśli, najważniejsze to nie cenzurować ich, pozwolić im płynąć.

3. Po ok. 10-15 minutach wpadam w stan refleksyjny i zaczynam delikatnie kierować te myśli na moje marzenia, na to co chciałbym robić, kim być… wyobrażam sobie niedaleką przyszłość. Co ważne: bez cenzury

4. Po ok. jednej czy dwóch godzinach już mam obraz w głowie co będę robił, czym się zajmował, jak będzie wyglądał mój dzień powszedni. Czasem zrywam się z podłogi, aby to wszystko spisać, wyznaczyć cele, zadania… najważniejsza to ten kierunek w którym chcemy zmierzać.

5. Przystępuję do partyzanckich działań, aby choć trochę przybliżyć się do celu. Np. w zeszłym roku dwa dni po bezsennej nocy, gdy miałem pomysł na bycie szkoleniowcem, wybrałem się do dwóch szkół w Legnicy z propozycją przeprowadzenia szkoleń maturzystom.

Model ten kształtuje się u mnie od ok. 6 lat i ten 5 punkt zawsze był jego słabą stroną. Wymaga ruszenia tyłka i zrobienia czegokolwiek. U mnie z większym powodzeniem punkt 5 realizuję od Wakacji 2008/2009 i zdaję sobie sprawę, że jest to najtrudniejszy punkt.
Zaletą jest jednak wyrabianie w sobie nawyku “Myśl -> działanie -> myślenie podczas działania”. W kroku 5 ważne jest, aby nasze działania były obarczone niskimi ewentualnymi konsekwencjami. Władowanie się w kredyt na 50 czy 500 tys., ciąża, tatuaż na czole niosą za sobą istotne konsekwencje. Chodzi o to, aby w razie niepowodzenia w tych działaniach wyciągnąć odpowiednie wnioski i po tygodniu móc o nich zapomnieć mając wolny umysł.

Przeglądałem ostatnio swoje notatki sprzed roku czy sprzed 16 miesięcy. Jestem trochę inny niż sobie wtedy wyobrażałem, a cele które wtedy wymyśliłem są wciąż nieosiągnięte, bo już nie są kuszące - zdezaktualizowały się. Nie ciąłem się żyletkami za to, że nie zrobiłem tego co założyłem Mam w głowie atrakcyjniejszy kurs, bardziej doprecyzowany. To jakbyśmy robili wycieczkę na drugą stronę oceanu i początkowo kierowali się na wschodnie wybrzeże Kanady. W trakcie podróży dokonali korekty na Nowy Jork, jeszcze przed Nowym Jorkiem już wymyślili Kubę… a trafili na Panamę. Jesteśmy za oceanem? Tak, i to w jak urokliwym miejscu

Znasz kogoś, kto powinien przeczytać ten post? Podeślij link :)
Friday, March 13th, 2009 o 1:29 pm. Kategorie: Rozwój osobisty.

16 Responses to “A za rok… będziesz starszy/a o rok…”

Monika Góralska Says:
March 13th, 2009 at 1:52 pm
Witaj Orest

Fajne te kroki sobie obmysliłeś. Rzeczywiscie pkt 5 jest najtrudniejszy. Ja jestem po jego wykonaniu a teraz juz się toczy To ten krok w przepaść sprawdzajacy czy umie się latać. Jak sie leci to jest super jednak jak walniesz w ziemię to trzeba sie jeszcze nauczyć 6 kroku - jak szybko wstac, pozbierac pióra i znowu na górę do startu
Wracam do starej dobrej Moniki sprzed lat, której w międzyczasie ktoś za wszelka cenę ( nie spodziewałam się, że aż za taką komuś to się będzie chciało robić ) chciał obciąć skrzydła. Albo je schowałam albo wyrosły nowe - są i umieja latac.
Powodzenia !
Pozdrawiam serdecznie
Monika
Orest Tabaka Says:
March 13th, 2009 at 2:03 pm
Monika! Rozbawiłaś mnie tym punktem 6 i zbieraniem piórek Uuuu….

Swoją drogą ja te 5 kroków powtarzam co kilka tygodni a czasem nawet dni. To taki sposób na stałe weryfikowanie kierunku.

A jeszcze w kwestii podcinania skrzydeł (strzelania w kolano). W tym tygodniu dałem sobie dwa razy uciąć, a że to już nie pierwszy raz to wreszcie nie odbiło się to na moim stanie psychicznym - za to doświadczenie jest

Pozdrawiam radośnie,
Orest
pink Says:
March 14th, 2009 at 11:27 pm
Orest są sprawy, na które poza nami samymi maja wpływ inni i nie jesteśmy w stanie tego zmienić. Ja nie znalazłam na to sposobu… Muzyka i marzenia, wyobrażanie sobie siebie za kilka lat w sytuacjach i w zawodach o których marzymy - sprawdzało się to u mnie kilka lat temu, a teraz to chyba za mało. Jest to forma miłego powrotu do marzeń, oderwania sie od rzeczywistości ale działa na krótko.
Orest Tabaka Says:
March 15th, 2009 at 9:24 am
Witaj Pink na blogu!

Może sprowadzę to do banału, lecz to banalne jest: jeśli inni mają negatywny wpływ na nasze życie to należy ich wymienić na lepszy model. I mówię to poważnie. W ostatnim półroczu dałem “kopa” dwóm toksycznym znajomościom. Efekt: już nie pożerają mojej energii i nie podtruwają mi życia

Powrót do marzeń? OK. Później jest jeszcze punkt 5 - bez jego realizacji marzenia pozostaną tylko marzeniami, a to skutecznie odbiera motywację.

Pozdrawiam radośnie,
Orest
Orest Tabaka Says:
March 15th, 2009 at 2:49 pm
Post z Zen Habits, który być może pomoże Wam odnaleźć pasje i cele w życiu:
The 5 Percent Trick: Finding Passion and Purpose in Life
pink Says:
March 16th, 2009 at 9:05 am
A co jeśli to ktoś nas wymienia na lepszy model za coś co zrobiliśmy z głupoty??? Trudno patrzeć pozytywnie jak się czujesz winny i tak naprawde nic się nie chce robić, masz dość wszystkiego i najchętniej przesypiam cały wolny czas aby nie myśleć o niczym, zapomnieć o tym co było i nie marzyć o tym co mogło być…
Monika Góralska Says:
March 16th, 2009 at 9:18 am
Hej Pink !
Czasem jak zrobimy błąd i przy okazji komuś krzywdę, trzeba wszystko postawić na jedną kartę po to aby znów z usmiechem patrzec w lustro. Czasem trzeba odejść nie wszyscy wybaczaja błędy, waże żeby samemu sobie wybaczyć.
Orest Tabaka Says:
March 16th, 2009 at 9:48 am
Pink:
Jestem zdania, że do tanga trzeba dwojga. Jeśli choć jedna strona nie jest zadowolona z związku (koleżeński, przyjacielski, miłosny) to obie osoby będę się męczyć. A we wszelkich relacjach chodzi o to, aby były obustronne korzyści.

W pierwszym momencie może być do dla nas przykre, no bo jak to? Przecież staraliśmy się - to tylko głupi błąd. Warto sobie zdać sprawę, że długoterminowo taka relacja będzie szkodliwa także dla nas.

Pozdrawiam radośnie,
Orest
pink Says:
March 16th, 2009 at 4:19 pm
Orest
Oczywiście, że do tanga trzeba dwojga i czy to się tyczy dobrych czy też złych rzeczy nic nie dzieje się tylko dzięki jednej osobie.
Jak długo taki pierwszy moment może trwać? Tydzień? Dwa? Miesiąc? Zadręczam się tym od kilku miesięcy, nic się nie rusza do przodu, stoję w miejscu i nie wiem co robić…
Orest Tabaka Says:
March 16th, 2009 at 10:17 pm
Pink:
Ten “moment” trwa tak długo jak długo pozwolisz, aby Ciebie męczył. Możesz przeprowadzić ze sobą poważną rozmowę, w której zdasz sobie sprawę, że już czas iść dalej swoją drogą… lub w wersji hardcore obrzydź sobie tamtą drugą osobę, przypominając same złe momenty, wyolbrzymiając jej wady. Po kilku takich sesjach przejdzie Tobie

Pozdrawiam radośnie,
Orest
Orest Tabaka Says:
March 19th, 2009 at 3:19 pm
W kwestii rozszerzenia tematu post Mariusza Kapusty “O k… to nie ta góra”, a to najważniejszy (według mnie) fragment:
“Można sobie planować do woli, pytać ludzi o kierunek i nic z tego nie wyjdzie. Trzeba wejść na najbliższą górę, rozejrzeć się z perspektywy nowego doświadczenia, z założenia widok z góry jest lepszy niż dołu. Nawet wniosek „o k… to nie ta góra” jest lepszy niż smęcenie, że nie wiadomo dokąd iść.”

Pozdrawiam radośnie,
Orest
pink Says:
March 20th, 2009 at 3:59 pm
Problem jest taki, że ja zeszłam z góry… weszłam na inną i wtedy mówię “o k… to nie ta góra” bo z właściwej zeszłam… Sama taka świadomość dobija.
Orest Tabaka Says:
March 20th, 2009 at 6:51 pm
Pink:
Alex już Tobie napisał. Jeśli byłaś na jednej górze i zdecydowałaś się z niej zejść, to pewnie tam nie było za ciekawie. Podchodząc do swojej przeszłości w kategoriach “żałowania” blokujesz się tylko na większe możliwości.

Wiesz ile ja zmarnowałem okazji, rozwaliłem świetnie zapowiadających się znajomości, zrobiłem głupot w życiu, dałem swoje życie “zawiesić na jednym włosku” itp.? Dużo tego było, ale raczej długo nie potrafiłem żałować zejścia “z właściwej góry”. Byłem tam, zebrałem odpowiednie doświadczenie i na dalej wycieczkę.

Pozdrawiam radośnie,
Orest
pink Says:
March 22nd, 2009 at 12:49 am
Orest czy Ty nigdy nie żałowałeś czegoś, co zrobiłeś a poźniej sie okazywało, że to nie był najlepszy krok? Obecnie oceniam to jako najgorszą rzecz jaką mogłam zrobić, i troszkę ciężko z taką świadomością iść do przodu. A może z tej góry spadłam a nie zeszłam dobrowolnie, może zostałam zrzucona??
Orest Tabaka Says:
March 22nd, 2009 at 9:58 am
Pink:
Nigdy nie żałowałem jeśli mówimy o żałowaniu długookresowym. Oczywiście po wielu “głupich działaniach” dopadało mnie przygnębienie (”Po co Orest to zrobiłeś? Było tak dobrze!”). Ale szybko mi przechodziło, wyciągałem wnioski i żyłem dalej. Nigdy nie byłbym w tym miejscu, w którym jestem teraz, gdybym wtedy tych błędów nie popełnił.
Może mężczyźni są mniej “pamiętliwi” i może to ułatwia czasem sprawę.

Sądzę jednak, że dopóki wszyscy żyją to gra toczy się dalej (to chyba nawet Alexa słowa).

PS:Odezwij się na maila… mam pewien pomysł.
Pozdrawiam radośnie,
Orest
» Podstawa nr 4: Stosunek do popełniania błędów - Orest Tabaka Says:
July 25th, 2009 at 5:32 pm
[…] i rozwijania naszej naturalnej zdolności do radzenia sobie z błędami (jak to Monika kiedyś napisała w komentarzu, że “trzeba nauczyć się [uzupełnienie: na nowo] jaka szybko wstać, pozbierać pióra i […]

A za rok… będziesz starszy/a o rok…

16 Responses to “A za rok… będziesz starszy/a o rok…”

Pozostaw komentarz

Orest Tabaka

Wpisy w miesiącach:

Kategorie