12 Responses to “Co naprawdę nas ogranicza?”

1. Bartosz Zajączkowski Says:
   April 1st, 2009 at 5:56 pm

   Dodałbym do tych ograniczeń jeszcze zdrowie. Na pierwszy rzut oka to żadne ograniczenie… wystarczy jednak poczekać parę lat (nic ze sobą w tym względzie nie robić) i nagle “lata już nie te”, “kondycja nie ta”, “siły brak”… itp. Wtedy wszystkie plany i pomysły znikają lub zmieniają się na inne, mniej wymagające. Pozdrawiam!

2. Maciej (MW) Wojda Says:
   April 1st, 2009 at 8:13 pm

   Witam!
   Czytam bloga Oresta niemal od początku, a trafiłem tutaj z bloga Aleksa
   Nazywam się Maciek i mam 22 lata.
   Orest! Gratuluję bloga i niecodziennego, rozwijającego podejścia do życia!
   Dołączam do bloga Oresta, bo widzę, że jest tutaj sporo osób, którym zależy na własnym rozwoju i ludzi, od których mógłbym się wiele nauczyć. Mam nadzieję, że zostanę przyjęty i będę mógł poznać Wasze poglądy na życie, a także przedstawić swoje.

   To prawda, że większość wymówek jest strasznie ograniczająca. Co jest przyczyną tych wymówek? Myślę, że to efekt zaszczepionego w młodym wieku ograniczającego spojrzenia na świat i ludzkie możliwości. Często rodzice czy dziadkowie próbują kierować dziećmi mówiąc im jak mają postępować. „Zrób to, i to. A za to się nie zabieraj, bo… (i tu pojawia się jakaś wymówka)”. Później tę rolę przejmuje społeczeństwo czy mówiąc ściślej grupa, w której się dany człowiek znajduje. Zauważyliście pewnie, że ludzie będący blisko ze sobą mają bardzo podobne spojrzenie i nastawienie do życia ? To spojrzenie i nastawienie nie zawsze musi musi być konstruktywne

   Czasem opowiadając ludziom o moich marzeniach, ci patrzą na mnie z wielkim niedowierzaniem i traktują jak człowieka, któremu się coś poprzestawiało w głowie A moje marzenia nie są przecież oderwane od rzeczywistości Podając jakiś przykład z życia wzięty. W kwestii pracy. Chcę wykonywać zawód, który będzie mnie jednocześnie pociągał, rozwijał, dawał pieniądze, a także czas, który dla niektórych stał się już towarem deficytowym. Czy to jest nierealne? Nie wydaje mi się

   Jak się odnajduję wśród ludzi z bardzo ograniczonym nastawieniem do życia? Szczerze mówiąc staram się z nimi nie zadawać, a jeśli muszę mieć z nimi jakiś formalny kontakt to staram się go ograniczać do minimum. Uważam, że warto przebywać wśród ludzi z pozytywnym nastawieniem i wiarą we własne możliwości. Z perspektywy czasu wiem, że jest to bardzo ważne dla osobistego rozwoju.

   A jak Wy odnajdujecie się wśród ludzi z bardzo ograniczonym nastawieniem do życia?

   Co do opinii innych ludzi to myślę, że warto poszerzać nasz zakres swobody i robić to na co mamy w danej chwili ochotę nie przejmując się przesadnie zdaniem innych. Mówię tu o rzeczach, wydawać by się mogło całkiem błahych, bez większego znaczenia, jak choćby przytoczona przez Oresta „gwiazda”, ale pokazujące innym, a także nam samym, że potrafimy być sobą, żyć w zgodzie ze sobą, nie przejmując się zdaniem innych.
   Wydaje mi się, że robienie takich niecodziennych rzeczy może nawet wyzwolić w nas pozytywną, świeżą energię do robienia bardziej poważnych rzeczy Sam od pewnego czasu zacząłem sobie nucić chodząc w tłumie przechodniów

   Pozdrawiam ciepło,
   Maciej (MW) Wojda.

3. Bartek Popiel Says:
   April 1st, 2009 at 8:26 pm

   a ja wam powiem, że zamiast szukać ograniczeń to ruszcie tyłki i działajcie w wymarzonym kierunku To trochę tak, jak z całą bajką o motywacji do działania- wielka ściema. Jak coś lubisz robić nie potrzebujesz motywacji. Ona jest potrzebna, żeby człowiek skłonił się do zrobienia czegoś, co nie do końca mu pasuje.

   W sumie krótko odniosę się do posta.
   PIENIĄDZE, pisałem ostatnio u siebie, że i bez kasy można wiele załatwić

   CZAS - no cóż, nie zarządzaj swoim czasem, ale życiem. Praca na czas to wymysł zachodniej cywilizacji. Pracuj na efekt

   CO INNI POWIEDZĄ - to jest choroba społeczna. Dlatego warto zrobić sobie małe misje solo lub ze znajomymi. Idź przez najbardziej ruchliwą ulicę z podniesioną jedną ręką i naucz się olewać spojrzenia innych ludzi / udawaj posąg / zacznij tańczyć pod empikiem lub w galerii gdzie gra muzyka itp. Jest przy tym dobra zabawa a przy okazji człowiek przekona się, że NIC się nie stanie. Ktoś się spojrzy na Ciebie? No i co z tego?

   Być może ktoś kiedyś powiedział, że w życiu trzeba być poważnym. Bzdura! Ostatnio wrzuciłem w swoje życie sporo luzu i nagle wszystko zaczęło się układać po mojej myśli

   Pozdrawiam,
   Bartek

4. Orest Tabaka Says:
   April 1st, 2009 at 8:51 pm

   Bartek Zajączkowski:
   To fakt, że zdrowie przydaje się przy działaniu. To fizyczne ograniczenie. Patrząc na Pawła Urbańskiego można powiedzieć, że nawet z fizycznymi ograniczeniami można wiele zdziałać.

   Maciek:
   Witaj na blogu!
   Zapraszam do aktywnego uczestnictwa w dyskusjach - zawsze to jedna pozytywna osoba więcej

   Jak mówi stare przysłowie “Z kim przystajesz, taki się stajesz”. Jeśli przebywamy wśród osób z ograniczeniami to takie same cechy i my nabywamy. Można się bronić, lecz część i tak podświadomie złapiemy (będzie o tym post). Twoje marzenia o pracy nie są nadzwyczajne… to ciekawe jak w dobie tak rozwiniętej cywilizacji zapominamy/nie wiemy/nie próbujemy się dowiedzieć o tak podstawowych sprawach.

   Maciek! Ja przebywam 24/24 z osobą z ograniczeniami - ze sobą Daję sobie radę. W przypadku innych osób często rozumiem, że mają takie blokadki, bo to efekt z przeszłości. Lepiej przebywać z takimi, co blokad mają jak najmniej (oczywiście w kwestii pozytywnych rzeczy), a przy tych z blokadami można troszkę poopowiadać co się zrobiło, aby zainspirować. A nóż coś w nich pęknie

   Bartek Popiel:
   Generalnie się z Tobą zgadzam. To co piszesz to prawda… choć to jak kopniak dla komara - zamiast go ruszyć to go rozmażesz. W wielu wypadkach trzeba dość delikatnie, powoli wprowadzać inspirację, powoli otwierać możliwości. Swoją drogą mozna powiedzieć, że jesteś po tej drugiej stronie rzeki. Spokojnie… dopływam, zainspirowany Twoim “luzem”

   Pozdrawiam radośnie,
   Orest

5. Bartek Popiel Says:
   April 1st, 2009 at 9:57 pm

   Zgarnąłem to od Ciebie- mniej ciśnienia lepsze życie

6. gabika1921 Says:
   April 2nd, 2009 at 6:09 pm

   luz i jeszcze raz wiosenny luz do rzeczy codziennych- najlepiej się go uczy pracując w dystrybucji ulotek na ulicy:D …

7. Orest Tabaka Says:
   April 2nd, 2009 at 8:30 pm

   Bartek:
   “Mniej ciśnienia, lepsze życie!” to wspólne ustalenie Asi (z pozaschematy.pl) oraz Jacentego. Mnie to ustalenie bardzo się podoba. Swoją drogą odpowiedni akt wykonawczy wprowadziłeś zdecydowanie wcześniej

   Gabika:
   W ostatnich dniach jest piękna pogoda… sprzyja luzowi oraz aktywności na świeżym powietrzu

   Do wszystkich:
   Powodem dla którego jeszcze nie wybrałem się na kartingi (pomimo ich atrakcyjności) jest moje niedawno wbudowane podejście do wybierania tylko esencji z życia (pisałem o tym w poście o porządkach). Jest to pewne ograniczenie przed zrobieniem drobnych rzeczy, lecz to te istotne tworzą sens życia.

   Pozdrawiam radośnie,
   Orest

8. Krzysztof Sornat Says:
   April 5th, 2009 at 11:02 am

   Jeśli chodzi o “co ludzie powiedzą” to od jakiegoś czasu robię, takie małe rzeczy mające na celu wyswobodzenie się z tego ograniczenia. Już zdarzyło mi się chodzenie z ręką uniesioną do góry :), zgłaszanie się jako ochotnik do różnych ćwiczeń, tańczenie na ulicy, uśmiechanie się do przechodniów, przemawianie na otwarciu konferencji. Polecam takie ćwiczenia. Aktualnie czytam “Filozofia kaizen” i takie małe kroczki są bardzo dobre na początek, a ja już efekty widzę.

   Pozdrawiam
   Krzysztof Sornat

9. Orest Tabaka Says:
   April 5th, 2009 at 11:12 am

   Krzysiek:
   Miło, że o tym napisałeś Takie drobne rzeczy powodują kolosalną zmianę… choć można małymi kroczkami (kaizen) a można jednym wielkim (desant). O tym będę niedługo pisał

   Pozdrawiam radośnie,
   Orest

10. Krzysztof Sornat Says:
    April 5th, 2009 at 10:35 pm

    Orest:
    W takim razie czekam z niecierpliwością, bo po przeczytaniu tej książki też zamierzam coś napisać, a tymczasem dam Ci jedną myśl do zastanowienia się:
    “Dużo razy próbowaliśmy coś w życiu zmienić - postanowienia noworoczne, rzucanie nałogów, uprawianie sportu. Często były to zmiany radykalne i po kilku dniach, po utracie motywacji, wracaliśmy do stanu przed postanowieniem. W kaizen chcemy wykonywać małe kroczki, tak aby mózg nie zauważył, że coś się zmienia. Wtedy nie będzie protestował, a my możemy biegać co tydzień o 1 minutę dłużej (po roku biegamy już prawie godzinę, zaczynając od 1 minuty )”

11. Orest Tabaka Says:
    April 5th, 2009 at 11:02 pm

    Jak dobrze liczę, to za jakiś miesiąc będzie ten post

    W kwestii zmiany myślę, że musi ona nieść za sobą przyjemność dla nas. Postanowienie “schudnę”, “rzucę palenie”, “czas trochę poćwiczyć” brzmi jak kara. Ja biegam (bardzo nieregularnie) dlatego, że lubię i wtedy kiedy mam na to wielką ochotę. Czasem 20 minut, czasem 1,5 h i nie potrzebuję “oszukiwać” mózgu

    Pozdrawiam radośnie,
    Orest

12. Orest Tabaka Says:
    April 5th, 2009 at 11:05 pm

    PS: Skoro mowa o ćwiczeniach, to Leo Babauta zaproponował niedawno ciekawe podejście do podjęcia aktywności fizycznej przez początkujących:
    Five Simple Exercise Programs for Beginners

Pozostaw komentarz

Name (required)

Mail (will not be published) (required)

Website