» “Mentalny Frankenstein”

“Mentalny Frankenstein”

Zapewne spotkaliście się ze stwierdzeniem, że człowiek jest sumą doświadczeń, wydarzeń i spotkanych ludzi. I jest to jedna z tych prawd o których warto pamiętać

To kim jesteśmy, kim będziemy zależne jest od tego co przeżyjemy, z kim się spotkamy, czego dowiemy itd. Często dzieje się to podświadomie, nie zdajemy sobie sprawy jak wielki wpływ mają na nas ludzie z naszego otoczenia. Może zdarzyło się Wam, że ktoś Wam zwrócił uwagę, że zachowujecie się jak któreś z rodziców, argumentujecie jak przyjaciel, opowiadacie historie jak wujek Władek

Dlatego też dziś o czymś, co nazywam “mentalnym Frankensteinem”. Pamiętacie postać Frankensteina, który miał ręce od różnych osób, nogi jeszcze od innych, tyłów od jeszcze innych, tak samo było z elementami twarzy, a jeszcze od kogoś innego miał mózg? Nie wiem jak to było z oryginalną wersją Frankensteina, ale w wersjach komediowych spotkać można szalonego profesora, który “skleja” postać idealną (z najlepszych części).

Mentalny Frankenstein różni się od tego tradycyjnego tym, że nie jest złożony z części ciała, a z umiejętności, cech, podejścia do różnych spraw, stylu zachowania różnych ludzi.
Przykładem takiego “Mentalnego Frankensteina” jestem ja… i to bardzo świadomym przykładem.

Mając już 8 lat świadomie kopiowałem od kilka lat starszego kuzyna styl zachowania (poważniejszy), sposób argumentowania oraz zainteresowania. W późniejszych etapach życia spotykałem różne osoby, które posiadały jakąś cechę, umiejętność, coś wyjątkowego co chciałem też mieć… więc kopiowałem sobie. Podświadomie kopiujemy z telewizji… możemy także kopiować świadomie, o czym pisze Artur Król na blogu Bartka Popiela. W swoim życiu miałem i mam kilka takich “mentalnych dawców”. Choć są to często postaci wykreowane, to nie zmienia to faktu, że pewne rzeczy można skopiować sobie

Obecnie dzięki internetowi, a co za tym idzie sporej ilości filmików na YouTube z wystąpieniami różnych ludzi, blogom, artykułom itd. mamy możliwość łatwego docierania do takich “mentalnych dawców” i kopiowania z nich to, co nam bardzo odpowiada. Styl prezentowania można kopiować od Steva Jobsa, przemawiania od Baracka Obamy, podejścia do życia od Leo Babauty itd.

Ważna uwaga!
Od im większej ilości osób będziemy kopiować sobie różne cechy, umiejętności, tym bardziej niepowtarzalną osobą będziemy. Stąd też był mój prolog o zarządzaniu znajomościami, aby jak najpełniej korzystać z tych znajomości i mieć odpowiednią rotację ludzi w swoim otoczeniu. Jest pewne niebezpieczeństwo, że kopiując od jednej osoby będziemy postrzegani jako marna kopia oryginału (spotkałem się ze stwierdzeniem, że jestem kiepską kopią Alexa Barszczewskiego… i z tym się zgodzę, bo w zeszłym roku było wiele elementów, które sobie od niego skopiowałem). Nawet dochodzę do wniosku, że tym im bardziej wierna kopia tym mierna

Kwestie moralne, etyczne
Odnośnie niektórych ostatnich tematów poruszacie kwestie moralności/etyczności pewnych podejść. I przy tym temacie ta sprawa może być śliska. Jeśli byśmy naśladowali, skopiowali kogoś w stosunku 1:1, jawnie pasożytowali na naszym “dawcy”, sprzedawali jako swoje ich osiągnięcia to jest to wątpliwe etycznie. Jeśli jednak takich dawców będziemy mieli wielu, z każdego coś sobie skopiujemy do swojej osoby, to w efekcie powstanie niepowtarzalna, indywidualna mieszanka, która będzie tworzyć coś nowego - nowe spostrzeżenia, metody, technologie, pomysły itd.

PS: Pamiętajcie, że Wy też jesteście “mentalnymi dawcami” dla osób w swoim otoczeniu

Zapraszam do dyskusji i dzielenia się Waszymi spostrzeżeniami

Znasz kogoś, kto powinien przeczytać ten post? Podeślij link :)
Friday, April 10th, 2009 o 12:03 pm. Kategorie: Rozwój osobisty.

20 Responses to ““Mentalny Frankenstein””

Bartosz Zajączkowski Says:
April 10th, 2009 at 12:50 pm
Hmm… wydaje mi się, że wszelka nauka i postęp zaczyna się od kopiowania. Grunt to wybierać dobre wzorce i nie przejmować się specjalnie krytyką. Zakładasz blog… to patrzysz jak to robią inni i kopiujesz ich styl. Jeśli masz w sobie odpowiednią ilość determinacji i dyscypliny, to wytrzymasz wystarczająco długo, aby w tym co robisz zaczęły ukazywać się pierwiastki Twojej własnej osobowości. Ale to wymaga czasu i zdobycia odpowiedniego doświadczenia. Czasem i kilka miesięcy nie wystarczy…

Ten zarzut z którym się zetknąłeś, że “jesteś kiepską kopią Alexa”, jest moim zdaniem bezpodstawny. Po pierwsze kilka miesięcy to za mało na wytworzenie własnego stylu “coachingowania”. Zaadaptowałeś we własnej pracy, życiu, twórczości elementy zapożyczone od drugiej osoby… ale nie kopiowałeś bezmyślnie jego artykułów, jego punktu widzenia, jego podejścia do określonych problemów. Powstała hybryda, czy jak to nazwałeś “Frankenstein”, która mimo wszystko jest wyrazem Twojej własnej osobowości. Jak się później okazało nie do końca Ci to odpowiadało postanowiłeś spróbować czegoś innego….

Kiedy zakładałem swój blog moje wyobrażenie na jego temat było całkowicie odmienne, niż dziś (dwa lata później). Pierwsze kroki stawiałem wzorując się na Pavlinie, Babaucie i opierając poradach Probloggera. Teraz kierunek wyznaczam sobie sam… i mam wrażenie, że każdy kto wytrwa odpowiednio długo w swoich własnych działaniach zrozumie co mam na myśli.

Przy okazji życzę Pogodnych i Spokojnych Świąt Wielkanocnych!
Orest Tabaka Says:
April 10th, 2009 at 1:10 pm
Dobrze, że piszesz o tych wzorcach. Ich dobry i świadomy wybór składa się na naszą osobowość. Swoją drogą skłaniam się ku temu, że nasza osobowość to właśnie taka sklejka różnych osobowości z naszego otoczenia i że ciężko mieć coś nowatorskiego w sobie.

Od Alexa skopiowałem bardzo dużo (umyślnie) co dało takie wrażenie, że jestem jego kopią. Kopiowanie od jednej osoby sprawia, że nie jesteśmy Frankensteinami a stajemy się klonami. Stąd też moja wskazówka, aby kopiować od wielu osób.

Mój styl pisania jedna osoba podsumowała tak: “piszesz o rzeczach poważnych w niepoważny sposób” - całkowicie się zgadzam I podobnie jak u Ciebie - trochę czasu musi minąć nim odnajdziemy swój styl, z którym nam dobrze, który najbardziej odpowiada. Lecz nie poznamy takiego stylu, jeśli nie będziemy próbować/testować

Wzajemnie pogodnych

Pozdrawiam radośnie,
Orest
Bartek Popiel Says:
April 10th, 2009 at 5:49 pm
Z kim przystajesz takim się stajesz

Modelowanie jest naturalnym procesem. Jednak co innego gdy jesteś świadomy tego co i jak kopiujesz i jak korzystać z tych zasobów a co innego, gdy ktoś nam tak imponuje, że tworzymy jego klona.

Orest, u mnie na blogu pisał Artur Król

Pozdrawiam świątecznie
Bartek
Orest Tabaka Says:
April 10th, 2009 at 8:10 pm
Dokładnie tak Bartku. Podpisuję się pod tym co napisałeś

PS: Sam się dziwię, że przekręciłem nazwisko… ale wtopa

Pozdrawiam radośnie,
Orest
Barbara K. Says:
April 10th, 2009 at 11:47 pm
ja myślę, że tak jak kopiujemy dobre cechy, tak niestety kopiujemy też i wady.

bohater powieści Mary Shelley nie był zrobiony z “najlepszych części”. w tamtych czasach doktorek, który go zbudował miał dostęp tylko do martwych ciał skazańców, które wykradał w nocy, bo prawo zabraniało mu tego typu eksperymentów. po ożywieniu Frankenstein zachowywał się tak, jak doktor go nauczył, ale z członków jego ciała zaczęły działać na niego negatywne cechy “poprzednich właścicieli”. dlatego stał się agresywny, na wiele zresztą różnych sposobów i w końcu jego zemsta na doktorze była okrutna.

ale nie chodziło mi o niego konkretnie. chodziło mi o to, że tak jak kopiujemy zalety, czy przydatne zachowania i sposoby na określone sytuacje, tak też nieświadomie przechwycamy, nasiąkamy i wadami, negatywnymi cechami.

potrzeba dużo pracy nad sobą, by w pełni świadomie korzystać z tego, czego uczymy się od innych ludzi, także by odróżnić to, co nam się przyda od tego, co może nam zwyczajnie zaszkodzić.

jak zwykle potrzeba dużo świadomej pracy

pozdrawiam ciepło
Ja
Orest Tabaka Says:
April 11th, 2009 at 9:45 am
Basia:
Dokładnie tak jak piszesz: możemy też kopiować te złe cechy. Akurat te raczej nieświadomie, a jeśli już świadomie to pewnie przez złe ocenienie przydatności takiej cechy (długoterminowo). Myślę jednak, że już sama świadomość tego, że świadomie możemy kopiować jest takim sporym krokiem w dobrą stronę, w zwracanie uwagi na pozytywne cechy, które możemy sobie od kogoś skopiować

Dziękuję za przypomnienie jak to było z oryginalnym Frankensteinem - na szczęście my możemy wybierać w dobrych cechach, od ludzi którzy żyją… a że to coś niematerialnego, to możemy kopiować a nie zabierać

Pozdrawiam radośnie,
Orest
Krzysztof Sornat Says:
April 22nd, 2009 at 9:28 pm
Ostatnio polubiłem czytać (auto)biografie różnych ludzi. Fascynuje mnie co pokierowało nimi, że osiągnęli sukces. Co nimi kierowało, jaki mieli wzorce myślenia i postępowania. Trochę z tego, trochę z tego, wymieszać, dodać trzeciego, przyprawić czwartym i oto nowy, wyjątkowy egzemplarz - ja Oczywiście wszystko starać się sprawdzać w praktyce i ewentualnie poprawiać.
Orest Tabaka Says:
April 22nd, 2009 at 10:16 pm
Krzysiek:
Z im większej ilości osób zaczerpniemy sobie różnych cech, podejść, sposobów myślenia/postępowania, koncepcji życiowych tym bardziej niepowtarzalną jednostką się stajemy. A właśnie takie niepowtarzalne jednostki wnoszą dużą wartość dodaną… i trudno je zastąpić

Pozdrawiam radośnie,
Orest
» Gdzie jest wartość w czytaniu książek? - Orest Tabaka Says:
April 23rd, 2009 at 7:13 pm
[…] Akt wykonawczy To taka forma praktycznego przełożenia wiedzy na działania. Moje notatki z czytania książek, notatki ze studiów bardzo często zawierały fragmenty: “Gdy znajdę się w takiej sytuacji / Będę miał do czynienia z… to postąpię tak, tak i tak”. To jest gotowa do użycia, dopasowana do nas wiedza z książki. Obecnie najczęściej korzystam z wizualizacji - po przeczytaniu danego fragmentu książki (akapit, rozdział) przypominam sobie sytuacje ze swojego życia i modyfikuję je w oparciu o te nowe informacje, aby w przyszłości być skuteczniejszym. W głowie powstaje taki akt wykonawczy i postawiony w danej sytuacji jestem w stanie działać w nowy sposób. To podejście szczególnie polecam, bo pozwala dopracowywać nam różne nasze zachowania, koncepcje życiowe, przekonania wykorzystując wiedzę z książek, które czytamy. To podejście sprawdza się także przy czytaniu blogów, artykułów, oglądaniu filmów, filmików… sprzyja “mentalnemu Frankensteinowi” […]
Regulus Says:
May 3rd, 2009 at 11:24 pm
To i ja dołożę parę ziaren do tego garnca madrosci
Wszyscy piszą o kopiowaniu od innych osób cech charakteru,mowy ciała czy też sposobu postępowania wedle którego my sami stajemy się lepsi a bynajmniej tak myslimy ze tak jest a przyszło mi do głowy czytajac wasze wypowiedzi,że kiedy ludzie by sobie uswiadomili wartosci zycia i naturalne zjawiska w nim zachodzace oraz procesy jakie muszą zajść zeby osiągnąc pewien stopień doskonałości,czy też stac sie osobą godną człowieczeństwa to po przez naturalny proces samodoskonalenia każdy wykonywałby te same czynności względem własnych upodobań a za razem jak kazdy by się róznił wewnetrzną energią zycia którą każdy emanuje,tyle że każdy na inny sposób i z jak różną siłą
P.S
,,TO JAK MYŚLIMY TYM SIĘ STAJEMY”
Orest Tabaka Says:
May 4th, 2009 at 10:44 am
Regulus:
Mam problem z odczytaniem sensu z końcówki Twojej wypowiedzi, mianowicie:
“…po przez naturalny proces samodoskonalenia każdy wykonywałby te same czynności względem własnych upodobań…”

Czy masz na myśli, że każdy
- robiłby to samo (bylibyśmy klonami) czy
- każdy według własnego uznania (np. mój model zarządzania sobą w czasie: mało zadań, bardzo dużo czasu na wykonanie każdego; kogoś innego: wiele zadań, mało czasu na ich wykonanie)?

Wtedy chętnie się do tego odniosę

Pozdrawiam radośnie,
Orest
Regulus Says:
May 5th, 2009 at 12:06 am
Te same czynności-czyli zeby byc dobrym w danej dyscyplinie sportowej,poznac nowy obcy język,być dobrym w danym zawodzie czy tez uogulniając,stac sie kimś kim chciałoby sie zostac to każdy musiałby wykonac czynności(może nie konecznie te same ) które doprowadziły by go do punktu przeznaczenia czyli każdy z wyzej wymienionych musiałby zaangazowac sie czasowo w swój projekt,wytęzyc umysł,byc z dyscyplinowany oraz konsekwentny w swm działaniu,nastroic się pozytywnie i wykonywać zadania w zględem własnych potrzeb(ja chcę być negocjatorem biznesowym dlatego będe musiał poświęcić swój czas na przyswojenie wiadomości z handlu międzynarodowego a ponad to udoskonalic swój j.angielski a jeszcze przy okazji poćwiczyć negocjacje w biznesie) i to jest moja potrzeba spełnienia zawodowego na dzień dzisiejszy.Żeczywiscie,pisząc zdanie ,,te same czynności” nie trafiłem w setno sprawy(ups) I wzwiązku z tym ze kazdy kiedy by dążył do swojego ideału czy jak tam zwał bycia kimś tam wykonując swą powinność która wpływała by na jego moment przyblizania sie do celu i nie patrząc na innych zachowałby swoją orginalność w 100% (tyle że zdaje sobie sprawe że nie jest to łatwe do osiągnięcia(taka postawa) ze względu na wiele uwarunkowań z którymi w chodzimy w zycie dorosłe.Powinno sie taką oryginalność zaszczepiać już od najmłodszych lat(przestaje pisać bo to jest za bardzo wciagające a można by tak się rozpisywac godzinami)

Pzdr!
Orest Tabaka Says:
May 5th, 2009 at 10:49 am
Regulus:
Każda osoba ma jeszcze coś takiego jak pasje, pożądanie… i one mogą dotyczyć czegoś innego u mnie i u Ciebie. Mi w kwestii sportu wystarczy wyjść 2 czy 3 razy na tydzień i przebiec się od 5 do 10 km gdy mam na to ochotę. Ktoś inny jak nie wybiega ponad 60 km w tygodniu to nie czuje, że żyje Każdy ma inne potrzeby i inaczej zlepi tego swojego “mentalnego Frankensteina”.

Swoją drogą chcę za jakiś czas zbudować sobie taką listę kilku uniwersalnych umiejętności/podejść do różnych spraw, które przydadzą się niemal każdej osobie, niezależnie od stylu życia. Z pewnością nie każdy będzie musiał zaimplementować sobie je na takim samym poziomie.

Pozdrawiam radośnie,
Orest
Regulus Says:
May 5th, 2009 at 10:44 pm
Jest niby takie nie pisane prawo szcześcia,żeby je wieść to musi byc zachowana równowaga na płaszczyznie rozwoju fizycznego,duchowego i mentalnego zawsze możesz to uwzględnic w swoich rozwazaniach dotyczących uniwersalnego postepowania.Jest bardzo fajna ksiązka która każdemu polecam kto poszukuje pewnego rodzaju filozofi życia połączonej z nieustającym doswiadczaniem szczęścia ,,SZCZĘŚCIE” Jonathan Hajdt (od mądrości starozytnych po koncepcje współczesne) 59.90 zł na prawdę warto wydac te pieniadze dla wiedzy jaką wnosi w zycie człowieka

PZDR!
Orest Tabaka Says:
May 6th, 2009 at 4:36 am
Dziękuję za polecenie tej pozycji. Dopisałem sobie do listy kilkudziesięciu książek, które grzecznie czekają w kolejce FIFO
» Masz więcej doświadczenia, niż się Tobie wydaje! - Orest Tabaka Says:
May 20th, 2009 at 7:20 pm
[…] rzeczy. Okazało się, że pierwsze doświadczenie z samorozwojem miałem już w wieku 8 lat (“Mentalny Frankenstein”), pierwsze doświadczenia w doradzaniu przy rozwiązywaniu problemów w wieku 13 lat (to daje […]
Orest Tabaka Says:
August 2nd, 2009 at 8:43 pm
Przykład jakie umiejętności można skopiować od SpiderMana oraz od małp - to potwierdza tylko, że ograniczenia mamy w głowie
http://www.smog.pl/wideo/28003/mistrz_wspinaczki_bez_zabezpieczenia/
Paweł Says:
October 1st, 2009 at 3:38 pm
“człowiek jest sumą doświadczeń, wydarzeń i spotkanych ludzi”.
Kompletnie się z tym nie zgadzam. Wpływ na to, jaki jest człowiek nie mają tylko spotykani ludzie, wydarzenia i doświadczenia, ale PRZEDE WSZYSTKIM - charakter.
Orest Tabaka Says:
October 1st, 2009 at 4:54 pm
Paweł:
A jak myślisz: w jaki sposób kształtuje się nasz charakter?
» Ty = płynny koncept - Orest Tabaka Says:
January 24th, 2012 at 3:31 pm
[…] w których nie byliśmy a które mogą nas początkowo lekko przerażać. Wówczas łatwiej “sklejać nowego siebie” z różnych elementów. Ci różni ludzie pokażą nam, że można inaczej, ciekawiej, sytuacje i różne doświadczenia […]

“Mentalny Frankenstein”

20 Responses to ““Mentalny Frankenstein””

Pozostaw komentarz

Orest Tabaka

Wpisy w miesiącach:

Kategorie