Orest Tabaka

Archive for the ‘Rozwój osobisty’ Category

Proste dokonywanie wyboru (zakupy, życie)

Wednesday, October 14th, 2009

Kilka dni temu ponownie obejrzałem bardzo ciekawą prezentację odnośnie wyboru. Psycholog Barry Schwartz w prezentacji na TED obala dogmat, jakoby mnogość możliwych przed nami wyborów prowadziła do dobrobytu i zadowolenia. Polecam obejrzenie tej prezentacji (20 minut). W wersji polskiej dostępna tutaj.

Mnogość możliwości jakie oferuje nam dzisiejszy świat w niemal każdej dziedzinie życia jest powalająca. Ilość osób do jakich mamy dostęp i które mogą być naszymi znajomymi (realnie) jest zdecydowanie większa niż jeszcze 10 lat temu (dzięki internetowi). Tym samym wybór partnera życiowego też się komplikuje, bo opcji jest wiele, a nie jak kiedyś w grę wchodziła tylko garstka dziewczyn, które w danej wsi były na wydaniu Zawodów tylko w jednej dziedzinie jest całe mnóstwo. Wybór miejsca do życia, zakup samochodu, komputera czy telefonu komórkowego nie są takie proste. A to dlatego, że mamy wiele opcji do wyboru i zdecydowanie się na którąś sprawia, że zastanawiamy się czy to faktycznie dobry wybór, że może inny był lepszy, że może był łatwiejszy do uzyskania, tańszy itd. W efekcie zamiast się cieszyć tym co wybraliśmy zastanawiamy się jakby to było inaczej gdybyśmy wybrali inną opcję. I o tym jest w tej prezentacji.

Nie mamy realnego wpływu na to, żeby ilość opcji się zmniejszyła, ale każdy z nas ma możliwość sprecyzować swoje oczekiwania i uprościć kryteria wyboru To jest coś co od nas zależy, stąd do tego chcę Was zachęcić, a nie do naprawy całego świata

Przed jakimkolwiek zakupem zadaję sobie trzy pytania:

1. Co potrzebuję? Jaką potrzebę faktycznie odczuwam?

2. Jakie cechy danej rzeczy/usługi/decyzji faktycznie zaspokoją moje potrzeby? Jakie kryteria wyboru są dla mnie istotne?

3. Czy opcja, którą rozważam, spełnia moje kryteria? Czy zaspokoi moje potrzeby w stopniu jaki jest dla mnie do zaakceptowania?

Jeśli kupiłem coś, co zaspokaja moje potrzeby to to używam, cieszę się tym i nie rozważam co by było gdybym kupił tamto, albo jeszcze inne.

Jeśli z czasem moja potrzeba się zmienia i to co mam nie zaspokaja jej, to przechodzę przez te pytania ponownie nim dokonam wymiany tej rzeczy.

Jeśli nie odczuwam jakiejś potrzeby to nie dokonuję zakupu, nawet jeśli to promocja, okazja czy fajnie byłoby mieć. Jeśli dany przedmiot nie zaspokaja mojej potrzeby w stopniu takim jaki jestem w stanie zaakceptować, to nie ma zakupu. Po co wydawać pieniądze, coś zmieniać, jeśli nie zaspokoi to żadnej z naszych faktycznych potrzeb?
A mam znajomego, który kupił iPhona i używa go tylko do dzwonienia i SMSów, a narzeka na obsługę!

———
Na podobny temat pisałem niemal rok temu w poście Twoja życiowa lista “zakupów”.

Posted in Rozwój osobisty | 19 Comments »

Nasze (pozytywne) postrzeganie rzeczywistości

Wednesday, October 7th, 2009

Pod koniec lipca w Legnicy przeszła całkiem niezła wichura, która powaliła sporo drzew. Trochę o tym mówiono w mediach (kto widział, niech nie przyjmuje, że to jedyny słuszny obraz tego co się wydarzyło ). Jednak nie chodzi o wichurę, o drzewa, ale o postrzeganie otaczającej nas rzeczywistości. Potrafimy się spierać, że coś na co patrzymy wygląda inaczej niż widzi to inna osoba. To, że patrzymy na różne rzeczy subiektywnie nie ulega wątpliwości.

I skoro każdy z nas, patrząc na to samo, odbiera inaczej, dlaczego nie wykorzystać tego dla własnej korzyści? Już kiedyś o tym pisałem, że można nauczyć się patrzeć optymistycznie na świat. Przykład jak ten sam obraz można inaczej odbierać (można kliknąć, aby powiększyć):

[Udpate: Zmiana zdjęć 8.10.2009 - lepsze ujęcia]

autor Legniczanin autor Orest Tabaka

Jak widzicie, to jest mniej więcej to samo ujęcie, przy podobnych warunkach oświetleniowych. Tyćkę inny kadr. Teraz zastanówcie się, które postrzeganie rzeczywistości jest radośniejsze, które Wam bardziej odpowiada?

Powiecie, że w fotografii to proste, bo wystarczy w aparacie poustawiać inaczej. Przyznam, że sam mam ustawione “rasowanie kolorów” i jak pierwsze zdjęcia robiłem, to wydawały mi się troszkę nienaturalne, przesadnie kolorowe. Jednak po miesiącu sam się zdziwiłem, gdy patrząc na drzewa w parku oraz na zdjęcia tych drzew, nie widziałem różnicy - radośnie kolorowe zdjęcie było dla mnie realnym odbiciem rzeczywistości!!!!

Na czym polega trick?
Trick polega na treningu. Pisałem o tym właśnie w poście o uczeniu się radości i pozytywnego patrzenia na świat. Warto łapać się na patrzeniu pozytywnie na naszą rzeczywistości, przystanąć i spróbować popatrzeć na nią w innych kolorach. Bardziej przyziemnie to zamiast oglądania telewizji przesiąkniętej tragediami, wypadkami, oszustwami, aferami, lepiej obejrzeć jakiś radosny film, serial. Zamiast kryminalnych książek czy traktujących o nieszczęśliwych miłościach lepiej poczytać literaturę motywującą, inspirującą do rzeczy pozytywnych. Zamiast spotykać się z marudami czas spotykać się z ludźmi z pasją, ambicją, wizją, które są pozytywnie nastawione do życia i zawsze szukają rozwiązań a nie okazji do krytyki. Zamiast czytać blogi zdepresowanych ludzi lepiej te (czasem przesadnie) radosne

“Podrasujmy sobie sposób patrzenia na rzeczywistość” a nasz umysł z czasem sam się przestawi. A umysł nie takie cuda potrafi - na neurotyk.net przeczytacie o eksperymencie, gdzie grupa ochotników przez dwa tygodnie chodziła w okularach odwracających obraz do góry nogami… po dwóch tygodniach mózg się przestawił i ochotnicy chodząc w tych okularach widzieli poprawnie

—————
PS1: W kilka dni po wichurze spacerując po parku wielu ludzi z rozżaleniem mówiło o tym, że park wygląda jak wielkie pobojowisko, wygląda smutnie. Zwracałem im uwagę, że liście wciąż są zielone, a i niebo nad Legnicą mamy niesamowicie błękitne i że teraz będzie je ładnie widać

PS2: Żeby nie było, że media zniekształcają rzeczywistość - one po prostu tak ją widzą. Na co dzień żyją wśród afer, wypadków, nieszczęść i taki mają filtr w głowie, tak postrzegają rzeczywistość i tak ją przekazują.

Posted in Inspiracje, Rozwój osobisty | 28 Comments »

Myśl! Tego nie wyoutsource’ujesz! (ogłupiająca siła tłumu)

Wednesday, September 30th, 2009

W ostatnim czasie było kilka historii, w których ludzie masowo pokazali, że nie grzeszą trzeźwym osądem sytuacji czy też mają poważne braki edukacyjne. Sprawa kupców z KDT, strajki górników, stoczniowców, rządowe programy walki z kryzysem. Inne, w których wzięli lub wezmą nasi znajomi, rodziny czy nawet my to te chociażby internetowe - sprawa ze śledzikiem na NK czy ta, która dziś do mnie dotarła, petycja do NK o zaprzestanie dalszej komercjalizacji Naszej-Klasy. Polecam przeczytanie petycji na stronie, do której jest link w tym certyfikacie.

Z opinią to jest jak z dupą… każdy ma swoją I każdy ma do tego prawo. Każdy też przez pryzmat swojego doświadczenia, swojej wiedzy, uczuć, osądu czy sytuacji podejmuje różne działania, dochodzi do różnych wniosków. Ale wystarczy, że wejdziemy w tłum i okazuje się, że inteligencja tłumu jest niższa od inteligencji najmniej inteligentnej osoby w tym tłumie. Terry Pratchett napisał, że iloraz inteligencji tłumu równy jest IQ najgłupszego jego przedstawiciela podzielonemu przez liczbę uczestników i to się zgadza z moimi obserwacjami Zapytajmy o opinię, o zdanie różne osoby, gdy są one u wyedukowanych znajomych, u księdza czy indywidualnie zostają zapytani przed kamerą… te same osoby zajmują idiotyczniejsze stanowisko w tej samej sprawie będąc w tłumie.

I teraz mamy dwie przeciwległe sytuacje łączenia się intelektualnego z innymi ludźmi:

• Nasze osądy, opinie stają się bogatsze, trafniejsze, są bardziej wyważone co przekłada się na poprawienie naszej sytuacji - wtedy mamy do czynienia z efektem “trust’u mózgów”.

• Nasze osądy, opinie stają się uboższe, coraz bardziej rozmazuje się nam obraz obecnej sytuacji czy nawet staje się bardziej zakłamany i w ten sposób podejmujemy działania, które tylko pogarszają naszą sytuację, objawiają naszą głupotę.

Z efektu “trust’u mózgów” korzysta się chociażby w burzy mózgów czy mini-assessmencie (o tym wkrótce napiszę). Tutaj jednak nikt nie narzuca nam co mamy myśleć, jak się zachowywać, a tylko wzbogacają naszą wiedzę, podsuwają inny punkt widzenia. Naszo-klasowe kody usuwające śledzika (”5P13RD4L4J-5L3D21U”) nie są wygenerowanym specjalnie kodem, a zwykłym bluzgiem (przeczytajcie cyferki tak jakby były literkami). I takie “kody” i inne treści gwarantujące usunięcie śledzika pojawiały się na profilach wielu, wydawałoby się trzeźwo myślących, inteligentnych i świadomych, ludzi; matki wklejały dzieciom Cyrk!

Każdy z nas z tym postem zrobi co ze chce. Podsunę tylko pewne podejście: w ostatnich kilku dniach ze swojego czytnika RSS wyrzuciłem kilkanaście blogów z którymi się zgadzałem i/lub na których pojawiało się to co już wiem. Dla zrównoważenia własnych poglądów wstawiłem kilka nowych, w których tematy ujęte są z innego punktu widzenia i z którymi sam czasem się nie zgadzam. Tak… blog Leo Babauty również wyrzuciłem, bo dla mnie stał się przewidywalny.

Posted in Rozwój osobisty | 22 Comments »

Co jest w życiu ważne/najważniejsze (priorytety)

Monday, September 28th, 2009

Wydawać by się mogło, że kwestia priorytetów w życiu jest oczywista. Coś jest dla nas ważne, a coś nie. Z tymże takie priorytetowanie ma poważną wadę. Oklejamy różne zadania czy całe obszary naszego życia naklejką priorytet lub ich nie oklejamy. Później okazuje się, że z tych, które chcielibyśmy wykonywać, więcej jest oznaczonych priorytetem niż nieoznaczonych. To utrudnia zabranie się za cokolwiek, bo jak odróżnić co z tych ważnych jest dla nas ważniejsze i za co się wziąć najpierw? Tak, ten ludzik z obrazka ma podobny dylemat

Systemów prioretytowania obszarów w naszym życiu czy zadań jest pełno. Opiszę Wam mój sposób jak w miarę sprawnie funkcjonować, bez żadnych list, kartek, przypominaczy… oraz pamiętając, że doba każdego z nas ma 24 godziny. Nawet dodatkowa godzina wcale nie pozwoliłaby nam działać spokojniej, bo i ją pewnie zapchalibyśmy zadaniami.

Czym faktycznie chcemy się zajmować w naszym życiu?
Pierwszą sprawą jest wydzielenie w naszym życiu kilku najważniejszych obszarów, które są dla nas ważne. Leo Babauta (jego książkę “The Power of Less” mamy w Biblioteczce) określił to jako esencję życia, coś co nadaje sens naszemu życiu, dostarcza najwięcej zadowolenia. I tutaj warto wyróżnić sobie od 3 do 5 najważniejszych obszarów/rzeczy. Można więcej, ale to tak jak z problemem naszego przyjaciela z rysunku numer 1 Przykład takiej listy (mojej) znajdziecie w poście o “Sposób na porządki w pokoju i w życiu”.

Nadaj priorytety grupom zadań/obszarom od 1 do 5 plus “priorytet 0″
Tzw. “priorytet 0″ to sprawy, które są niezbędne do naszego przeżycia/funkcjonowania. Tutaj są takie sprawy jak sen, jedzenie, picie, potrzeby fizjologiczne, zrobienie zakupów, opłacenie rachunków, dla niektórych tutaj też będzie szkoła i praca oraz inne. Tutaj powinno być jak najmniej rzeczy i tylko te, które musimy wykonać. Z resztą one same się o sobie przypomną - długo bez snu, jedzenia itd. nie pociągniemy
Wiedząc co jest dla nas ważne możemy określić sobie co jest dla nas ważniejsze a co trochę mniej. To co oznaczymy sobie 1 jest najważniejsze a co 5 czy dalszą cyferką to kapkę mniej ważne.

Rozprawianie się z zadaniami
Rzeczy z worka “priorytet 0″ same się o sobie przypomną - będziemy głodni to zjemy, senni to pójdziemy spać, zbliży się termin płacenia rachunków to je opłacimy. Do pracy czy szkoły też pójdzie wg planu. Po ich wykonaniu (na bieżąco) zabieramy się za sprawy 1-5:
• jak dzieci zaglądamy do worka z zabawkami numer 1 i patrzymy czy coś tam nas ciekawi, czym chcemy się “pobawić” - jeśli chcemy wykonać coś z worka “1″ to działamy, jeśli nie…
• zaglądamy do worka numer 2 i szukamy ciekawych zabawek - znajdziemy to działamy, nie to przeskakujemy do 3… itd. Jak na rysunku:

Na moim przykładzie:
1 - rozwijanie się (podpriorytety: 1a czytanie RSSów, 1b różne materiały z sieci, 1c czytanie książek, 1d oglądanie materiałów filmowych),
2 - aktywność internetowa: (2a blogowanie (pisanie); 2b maile; 2c komunikatory, serwisy społecznościowe), spotkania z ludźmi,
3 - aktywność fizyczna (3a spacery, 3b bieganie, 3c ćwiczenia gimnastyczne, rozciągające)
itd.
W pierwszej kolejności pytam się siebie czy mam ochotę się pouczyć, poczytać… tak to się za to zabieram, nie to pytam o bardziej pasywne uczenie czyli oglądanie. Jeśli z worka 1 nic nie ma co chciałbym w danej chwili robić to zaglądam do worka numer 2 - czy mam ochotę napisać post, sprawdzić i odpisać na maile itd. Jeśli tak, to zabieram się za działanie. Jeśli nie to worek numer 3… czy mam ochotę na spacer? Nie. Na bieganie? Tak… to idę

Priorytety dynamiczne
I ostatnia sprawa. Nie trzymajcie się tego sztywno. Nie jesteśmy komputerami (tam też każde zadanie ma priorytet oraz są “zerowe” krytyczne dla systemu). Jesteśmy ludźmi i możemy je zmieniać, opróżniać worki i wstawiać tam nowe rzeczy, przestawiać je. Dla danego roku, miesiąca, tygodnia, dnia czy nawet danej chwili coś innego może być ważniejsze. Miesiąc wrzesień upływa pod znakiem aktywności fizycznej - oznacza to, że aktywność fizyczna będąca normalnie na 3 miejscu przeskoczyła na pierwsze (zamiana worków) oraz w worku też zaszły zmiany. Przez to w pierwszej kolejności pytałem się czy mam ochotę pobiegać? Tak? To na dwór i duża runda! Jeśli nie to pytanie o poćwiczenie w domu? Dopiero po wykonaniu rzeczy z obszaru aktywności fizycznej (np. po powrocie z biegania) przeskakiwałem do następnych worków z nauką, rozwojem, pisaniem. Stąd też we wrześniu byłem tu mniej aktywny a zdecydowanie więcej wybiegałem godzin i kilometrów

To pewien zarys mojego sposobu na rozprawianie się z rzeczami do wykonania. Niech posłuży Wam bardziej do inspiracji, do tego abyście stworzyli coś co Wam pasuje. Te worki, podpriorytety, normalnie aż tak strasznie u mnie nie wyglądają, nie mam ich nigdzie spisanych Mam świadomość co jest dla mnie ważne i patrzę przez pryzmat moich celów. Chcę zaistnieć zawodowo, więc ważny jest dla mnie rozwój intelektualny, poszerzanie wiedzy itd. Ważna jest aktywność fizyczna, abym miał zdrowie i siłę do działania. Za jakiś czas znów to się przemiesza, coś odpadnie (odpadł ostatnio rower ze względu na kolano) a dojdzie coś innego.

Pytania, refleksje, spostrzeżenia, jakieś pomysły? Tradycyjnie zapraszam do aktywności w komentarzach

Posted in Rozwój osobisty | 19 Comments »

Życie “stylem dowolnym”

Wednesday, September 23rd, 2009

Rozpoczęła się jesień, skończyła moja 3-tygodniowa przerwa kreatywna więc wracam do pisania
Temat tego postu chodzi mi po głowie już od pół roku, odkąd z dość sporą częstotliwością dochodzą do mnie informacje o ślubach, zakładaniu rodziny, o powrotach “na stałe!” z zagranicy i różnych innych decyzjach znajomych (wiek ok. 25-30 lat), które mają na celu ustabilizowanie ich życia. Generalnie mi nic do tego co ktoś postanowił. Ważne, aby tym nie krzywdzić innych oraz siebie. Jednak prawdę powiedziawszy to decyzje o ślubach wśród moich rówieśników czy osób do ok. trzydziestki są najczęściej podyktowane tym, że albo w drodze jest bobas albo dlatego, że tak trzeba, bo później będzie się starą panną albo kawalerem.

Trzeba sobie to też otwarcie powiedzieć - nasze młode pokolenie ma szanse dożyć setki. Już teraz mężczyźni średnio żyją po 71 lat, a kobiety 80… a jak wydłuży się średnia wieku, gdy my będziemy mieli po 70-80 lat? Do średniej wieku zaliczają się także noworodki, które zmarły zaraz po narodzinach i 20-parolatki, którzy giną w wypadkach. Jeśli nikt z nas nie skończy przedwcześnie to setka prawie murowana. Zatem kto mając świadomość jeszcze 70-80 lat życia już dziś chce podjąć decyzję “na całe życie”, zrobić coś “na stałe”? Nawet decyzja, że czymś będziemy zajmować się do końca życia jest dużym ryzykiem, bo nikt nie jest w stanie przewidzieć jak będzie wyglądać nasze życie za 15-20 czy 30 lat i co wtedy nas będzie pasjonować.

Zatem co z tym stylem życia? 3 rzeczy pod rozwagę
Chcę Was uczulić na podstawową sprawę. Każdy z nas ma swoje własne potrzeby więc może zbudować sobie swój styl życia.
Model “szkoła/studia->praca->rodzina->kredyt/dom->emerytura” nie jest jedynym możliwym. Jest jednym z możliwych i często powielanych, ale nie jest obowiązkowy! To nic, że sprawdzony przez miliony ludzi… warto też sprawdzić jaki poziom zadowolenia im dostarczył!

Miejsce do życia
Jeśli ktoś się urodził w Polsce i tu wychował to nie oznacza, że trzeba tu mieszkać całe życie. Dziwią mnie trochę powroty “na stałe”, szczególnie tych osób, które za granicą nie były tylko z powodu pracy, ale które tam żyły, funkcjonowały, umiały załatwić swoje sprawy. Takie osoby przecież mogą wybrać do życia dowolne miejsce na Ziemi a nie tylko taką maciupką na globusie Polskę Poza tym można wybrać sobie kilka lokalizacji do życia na przestrzeni roku - w moim wypadku będą ok. 4 obszary (po szerokości geograficznej)

Pieniądze na finansowanie stylu życia
Sprawa zarabiania na 8-godzinnym etacie przez ok. 220 dni rocznie, mając do dyspozycji tylko wolne weekendy, święta i ok. 20 dni urlopu też nie musi tak wyglądać. Idąc w stronę zawodów z grupy “high profit” (które koniecznie muszą nas pasjonować) można pracować mniej dni w roku lub zadbać o 2 czy 3 dłuższe okresy wypoczynkowe (po np. ok 1 miesiąc każdy). Oczywiście wszystko ma swoją cenę - chcąc więcej zarabiać na godzinę trzeba też dostarczać coś bardzo wartościowego ludziom.

“Żeby się napić piwa, nie trzeba kupować całego browaru”
Stara zasada lecz mało wykorzystywana. Mamy coś w sobie, że potrzebujemy własny dom, samochód, motor itd., żeby móc z nich korzystać. Już jakiś czas temu wpadłem na to, że wcale nie muszę mieć własnego domu, aby gdzieś mieszkać. Plan zakłada wynajmowanie na 2-3 miesięczne okresy mieszkań w miejscach, w których mam zamiar przebywać. A że rzadko mam zamiar wracać w dokładnie te same miejsce, to posiadanie własnego mieszkania czy kilku mieszkań (pamiętajcie o moich 4 lokalizacjach) nie ma sensu. Przerzucanie między nimi mebli, AGD/RTV czy samochodu byłoby skomplikowane i kosztowne. W wielu miastach do pracy można dojeżdżać komunikacją miejską lub taksówką… policzcie, czy opłaca się Wam stawiać auto w płatnych strefach parkowania w mieście, posiadać auto tylko do jeżdżenia do pracy, tankować, czy może nie taniej wyjdzie taksówka, szczególnie u zaznajomionego taksówkarza Dodatkowo zyskacie kilkanaście/dziesiąt minut w taksówce, aby zająć się gazetą, pocztą, coś poczytać, zamiast prowadzić auto
Wynajem auta z wypożyczalni również często się opłaca, jeśli rzadko z niego korzystamy.

To tylko niektóre aspekty, którym warto się przyjrzeć kreując własny styl życia. Warto w tym względzie mieć oczy i umysł otwarte, podpatrywać style życia innych (nie tylko znajomych, ale także tych, których nie znamy lub tych co nie istnieją - postaci literackie żyją czasem w świecie fantazji, ale z nich można też czerpać inspirację. Testujmy różne style, tak aby mieć swój. Jakiś czas temu czytałem blog człowieka, który jeździ po świecie (Ameryka Południowa, Azja), pracuje zdalnie przez internet (zajmował się programowaniem czy tworzeniem stron) i do Polski wpada tylko jak potrzebuje

Jakie macie pomysły na własny styl życia lub jaki styl już teraz praktykujecie?
Update:
Zajrzyjcie na eiobę.pl i przeczytajcie ciekawy komentarz Grzegorza właśnie o własnym stylu życia.

———
PS1: Kolejny miesiąc idziemy na rekord w ilości unikalnych odwiedzin, choć to dopiero pierwszy post we wrześniu

PS2: Zacząłem blipować na http://oresttabaka.blip.pl - możecie dodać mnie do obserwowanych. Tylko informacje odnośnie blogu, linki, ciekawe artykuły i odpowiedzi na Wasze pytania (choćby tagiem #orest)

PS3: Zajrzyjcie do Biblioteczki Obiegowej - mamy tam kilka nowych bardzo ciekawych pozycji po polsku!

Posted in Rozwój osobisty | 20 Comments »