Orest Tabaka

Posts Tagged ‘cel’

Celuj w księżyc, a jak nie trafisz…

Saturday, September 13th, 2008

… to będziesz na prostej drodze w gwiazdy!

To najważniejszy wniosek jaki mogę wyciągnąć z 5-cio dniowego szkolenia, w którym uczestniczyłem w mijającym tygodniu. I przyznam, że jestem pod ogromnym wrażeniem tego, co tam się wydarzyło. Na pozór wydawało się, że element motywacyjny był proformą, lecz wraz z kolejnym dniem było go coraz więcej, by w ostatnim dniu podgrzać tak atmosferę… że już wiem, że wcześnie dziś nie zasnę - tak rozpiera mnie energia do działania

Szkolenie było zorganizowane przez firmę, pod marką której rozpoczynam pracę. I choć początkowo kierowałem się pod kątem stażu menedżerskiego (budowa i kierowanie zespołu pracowników, coachowanie) to trochę z “tym księżycem” się rozminąłem… i będę “tylko” członkiem takiego zespołu. Słowo “tylko” piszę celowo w cudzysłowie. Będąc członkiem zespołu będę mógł podpatrzeć na czym faktycznie polega praca takiego członka zespołu, dowiedzieć się o ich problemach, najczęstszych trudnościach i w przyszłości łatwiej sobie z nimi radzić już jako menedżer.

Teraz widzę, że trafienie w księżyc mogłoby zatrzymać mnie na powierzchni tego satelity zbyt długi czas. I choć do księżyca mam daleko, kierunek obrany, to podczas podróży mam jeszcze wiele miejsca na manewry, korekcję toru lotu. Mogę albo wylądować na księżycu (i tam siedzieć), albo podróżując po galaktyce przelecieć w bliskiej odległości, poczuć jego przyciąganie i udać się w stronę ciekawszych obiektów

A teraz tak dla ścisłowców (”zapomniało bydlę jak cielęciem było” ): ilekroć zdarzyło się Wam, że chcieliście coś osiągnąć, pstryk i osiągnęliście to? Jak długo potem trzymaliście się tego (czy to posady, firmy, osoby)?

Aby dojść z Ziemi na Księżyc piechotą (ok. 6 km/h) potrzebowalibyśmy prawie 7 i pół roku. W tym czasie mamy mnóstwo możliwości aby korygować kierunek by w końcu postawić nogę na księżycu. Kto z Was, z taką prędkością poruszania chętnie wybrałby się w dalszą drogę? Pewnie niewielu i tak jak obserwuję otoczenie, to wiele osób idzie właśnie takim pieszym tempem do punktu, gdzie jest najbliżej - najłatwiejsza praca, najłatwiejsze pieniądze, “najłatwiejsza dziewczyna”.

A gdybyśmy wystartowali z prędkością tradycyjnej rakiety czy też rakiety z prędkością światła? Ile mamy czasu na skorygowanie lotu? Niewiele i najpewniej w tym biegu rozminiemy się z naszym celem, muśniemy tylko jego pole grawitacyjne. Wyobraźcie sobie jednak, że przelatując kilka lat świetlnych (przykładowo 7) mamy już ładny wybór w stronę której gwiazdy się skierować

Wiem, że nie podołałem napisać tego postu dla ścisłowców… wybaczcie, gdyż temat jest typowo nieścisły. Może usłyszę głosy, że przy rozwoju dzisiejszej fizyki i matematyki jesteśmy wstanie precyzyjnie ustawić naszą “świetlną rakietę”, lecz nie chodzi o to. Chcę zwrócić Waszą uwagę na cel jaki obieracie i tempo, którym zmierzacie do tego celu. Nie jestem święty i moje tempo jest jeszcze dalekie nawet od prędkości rakiety tradycyjnej. Uznałem jednak, że warto pozostawić moją refleksję po szkoleniu, aby ktoś z Was na tym skorzystał a i abym ja zapamiętał, że “księżyc to mało”

Tradycyjnie zapraszam do podzielenia się swoimi refleksjami odnośnie celowania i zmierzania do celu - dokąd Wy zmierzacie i w jakim tempie

Tags: cel, osiąganie
Posted in Rozwój osobisty | 9 Comments »

To już pół roku…

Friday, May 30th, 2008

Właśnie dziś mija pół roku odkąd nie studiuję, odkąd skupiłem się na indywidualnym rozwoju swoich zainteresowań i siebie. Warto w tym miejscu podsumować ten okres i wyciągnąć odpowiednie wnioski.

Najważniejszym bodźcem, dzięki któremu zrezygnowałem z kształcenia się na uczelni była chęć założenia własnej działalności gospodarczej. W efekcie powstały: wizja, misja, wyobrażenie i bardzo szkicowy biznesplan. Jednak miesiąc czasu poświęcony na te 4 rzeczy sprawił, że straciłem energię i chęci do działania, bo… za dużo wolnego czasu, brak zaplanowanych konkretnych działań w ciągu dnia.

Wniosek 1: Nigdy nie zmieniać koni na środku rzeki!
Pozytywna interpretacja: Wyszukuję drugiego zadania, drugiej rzeczy do wykonania, nim przestanę wykonywać pierwsze.

Tworząc wizję mojej działalności ograniczyłem wychodzenie z domu do porannego biegania oraz kontakty tylko do tych koniecznych. Aby mieć więcej czasu na myślenie straciłem wenę, kreatywne myślenie, inspirację.

Wniosek 2: Nie rezygnuj z kontaktów z innymi ludźmi, aby mieć więcej czasu dla siebie!
Pozytywna interpretacja: Utrzymuję kontakt z innymi ludźmi, bo to oni są źródłem siły, inspiracji, chęci życia, motywacji i to dzięki nim rozszerzam swoje horyzonty i możliwości.

Po takim miesiącu wpadłem w dwumiesięczny stan przygaszenia, znużenia, braku chęci do czegokolwiek. Nie zrobiłem prawie nic konstruktywnego, nie wiele się uczyłem… można powiedzieć zmarnowane 2 miesiące.

Wniosek 3: Nigdy więcej nie pozwolić na stan przygaszenia!
Pozytywna interpretacja: Dbam o bycie w optymistycznym stanie, w dobrej kondycji psychicznej, bo tylko wtedy jestem konstruktywny, szybko się uczę, rozwijam i jest mi przyjemnie.

Gdy na początku marca natrafiłem na blog Alexa i przeczytałem post Jak wybić się w życiu cz. 1 pomyślałem: “Z czym mógłbym się wychylić? Jestem młody, nie znam się na niczym tak dobrze jak specjaliści w tych dziedzinach… może kiedyś się wychylę”. Gdy na początku kwietnia wpadłem na pomysł przeprowadzenia szkolenia z prezentacji maturalnej postanowiłem doprowadzić to do końca. W jednej szkole się połowicznie udało (miałem mało czasu i zabrałem się od złej strony), w dwóch innych odprawiono mnie z kwitkiem. Co prawda pozwolono mi w jednej ze szkół zaprosić maturzystów - zgłosiło się 3 maturzystów i przeprowadziłem im szkolenie w nieformalnym miejscu - cała trójka poinformowała mnie o wysokich osiągnięciach (85, 90 i 100%). W między czasie - 23 kwietnia - powstał mój blog, na którym spisałem w kilku postach sposoby przygotowania i prezentacji swojego tematu - efekt: kilku Czytelników z całej Polski poinformowało mnie o równie wysokich wynikach (dwóch Czytelników uzyskało 100%).

Wniosek 4: Nigdy nie mów, że się nie znasz, że nie umiesz zanim nie spróbujesz tego w praktyce!
Pozytywna interpretacja: Sprawdzam w praktyce swoją wiedzę, umiejętności, rozwijam je i dopiero po efektach wyrabiam sobie zdanie o swojej przydatności w tym obszarze.

Tuż przed rezygnacją ze studiów chciałem swoje pomysły na działalność wykorzystać w jednej z już istniejących firm. Dostałem odmowę, dlatego też zrodziła się koncepcja własnej działalności. Dziś wiem, że ta własna działalność jest prawie niemożliwa (niejasne regulacje prawne, rynek zamknięty dla “maluczkich”). Powróciłem znów do koncepcji wykorzystania swoich pomysłów w już istniejącej firmie. Właśnie dzisiaj powiedziałem sobie, że będę tak długo chodził i przedstawiał swoje pomysły, aż dyrektor tej firmy zgodzi się wykorzystać choć część z nich - co według moich przewidywań przyniesie niesamowitą przewagę nad konkurencją i zapewni względnie dobrą kondycję firmie na najbliższych kilka lat.

Wniosek 5: Nie poddawaj się, nie pozwól aby ktoś inny decydował o tym, czy pomysł jest dobry!
Pozytywna interpretacja: Mam własne pomysły i staram się je wdrożyć w życie. Wiem, że odbiorcy są najlepszym miernikiem jakości pomysłu, a nie jedna osoba czy firma (np. próba zrobienia szkolenia z prezentacji maturalnej).

Przez cały ten czas uczę się samemu, z własnej woli. Nad książką spędzam od 1 do 3 dziennie, czasem 4. Do tego kilka godzin czytając blogi tematyczne, eksperckie, różne artykuły i publikacje w internecie. Można powiedzieć, że to prawie tyle samo czasu w porównaniu z zajęciami na uczelni, lecz nigdy tak szybko, tak wielu rzeczy się nie uczyłem jak teraz. Powód? Ciekawość, chęć poznawania, możliwość uczenia się tego co chcę, kiedy chcę i w ilościach jakich chcę. To powoduje, że przeczytane zdania zamieniam w wielu przypadkach na wiedzę użytkową, taką, z której mogę skorzystać dziś, jutro, za chwilę.

Wniosek 6: Nigdy nie zmuszaj się do nauki czegoś, co Cię nie ciekawi!
Pozytywna interpretacja: Uczę się tego co mnie ciekawi, co chcę, wtedy gdy chcę i w ilościach jakich chcę. Wybieram sam materiały z których się uczę i informacje, które zapamiętam. Uczę się dla przyjemności, dla samorozwoju.

Jest to wspaniały dowód na to, że wartość danego okresu w życiu zależy od naszej interpretacji jego, od tego co wyciągamy z tego okresu i czego się uczymy. W ciągu tego półrocza zdecydowanie podniosła się moja jakość życia - nie materialna, a psychiczna. Wysoka samoświadomość, chęć rozwoju dają świetne perspektywy na przyszłość. Podstawą są osoby, którymi się otaczamy, wiedza i umiejętności, które nabywamy… i (najważniejsze) czyny, działania i praktyka.

I piszę to tutaj, abyście skorzystali z moich doświadczeń i abym ja o tym stale pamiętał

Zapraszam do rozmowy w komentarzach. Czego Wy nauczyliście się z okresów, które na pierwszy “rzut oka” nie przyniosły niczego twórczego? Jakie jeszcze ciekawe wnioski można wyciągnąć?

Tags: cel, doświadczenie, Rozwój osobisty, Studia, życie
Posted in Rozwój osobisty, Różne/prywatne, Studia | 4 Comments »

Posts Tagged ‘cel’

Celuj w księżyc, a jak nie trafisz…

To już pół roku…

Wpisy w miesiącach:

Kategorie