Orest Tabaka

Posts Tagged ‘życie’

Jedynym ograniczeniem jesteśmy my sami!

Tuesday, June 3rd, 2008

Dość kontrowersyjnie się zaczyna ten post. Niestety i też stety jest to prawda. Niestety, ponieważ przed wszelkim działaniem powstrzymujemy my sami siebie. Stety, bo po łatwo to przezwyciężyć mając tę świadomość. Do czego zmierzam?

Zmierzam do tego, że jeśli ktoś chce to “może góry przenosić”. W przypadku Pawła Urbańskiego “przenosić góry” oznacza “zdobywać największe góry” pomimo pewnych ograniczeń. Paweł Urbański to młody człowiek, który stracił wzrok w wieku 13 lat. Coś Wam zacytuję, prosto ze strony Pawła:

“W ubiegłym roku współorganizowałem i uczestniczyłem w wyprawie alpinistycznej na najwyższy szczyt obu Ameryk - Aconcagua (6962 N.P.M.). Jako pierwsza osoba niewidoma z Europy i pierwszy niewidomy Polak zmierzyłem się z siedmiotysięcznikiem. Osiągnąłem wysokość 5600 metrów. Obecnie, wspólnie z cztero-osobową grupą organizuję projekt Korona Ziemi. Jego celem jest zdobycie siedmiu najwyższych szczytów kontynentów.”

Ten fragment warto rozszerzyć o informację, że w lutym tego roku Paweł zdobył szczyt Kilimanjaro (5895 metrów n.p.m.)
W dodatku Paweł jest studentem ekonomii i prowadzi własną firmę. Trenuje też judo oraz narciarstwo!

Zapytacie jak to możliwe?
Dlaczego od siebie nie wymagamy tak jak Paweł od siebie?
Dlaczego mówimy sobie “nie mogę tego zrobić, nie potrafię tego zrobić!”
Dlaczego sami sobie nie zadajemy pytania “jak to zrobić?” po czym nie zabieramy się do działania?

Wniosek jest prosty: “Jedynym ograniczeniem jesteśmy my sami!”
Warto więc o tym pamiętać i brać przykład z Pawła, aby pomimo czegoś działać, żyć i spełniać swoje marzenia. Szukajmy drogi na szczyt a nie wymówki. Szukajmy sposobu do osiągania celu a nie ograniczeń które nas powstrzymują przed działaniem.

Zapraszam wszystkich do zajrzenia w te cztery miejsca:

Blog Pawła Urbańskiego

Niewidomy “na dachu ” Afryki - wywiad z Pawłem w DDTVN

Jak pokonują wyzwania ludzie, którzy mają ich znacznie więcej? - Post na Blog Alexa zainspirowany osobą Pawła Urbańskiego

Niewidomy karateka - Paweł Król w DDTVN

Życzę Pawłowi, sobie i wszystkim Czytelnikom wiary w siebie i osiągania swoich celów (pomimo czegoś)

PS: Paweł już 19 czerwca rozpoczyna wyprawę na Elbrus - najwyższy szczyt w górach Kaukazu, ponad 5600 m n. p. m. Życzymy powodzenia wyprawy i wspaniałych chwil!

(na sierpień Paweł zaplanował Mount Blanc - 4810,90 m n.p.m.

Tags: możliwości, Paweł Urbański, rozwój, Rozwój osobisty, życie
Posted in Rozwój osobisty, Różne/prywatne | No Comments »

To już pół roku…

Friday, May 30th, 2008

Właśnie dziś mija pół roku odkąd nie studiuję, odkąd skupiłem się na indywidualnym rozwoju swoich zainteresowań i siebie. Warto w tym miejscu podsumować ten okres i wyciągnąć odpowiednie wnioski.

Najważniejszym bodźcem, dzięki któremu zrezygnowałem z kształcenia się na uczelni była chęć założenia własnej działalności gospodarczej. W efekcie powstały: wizja, misja, wyobrażenie i bardzo szkicowy biznesplan. Jednak miesiąc czasu poświęcony na te 4 rzeczy sprawił, że straciłem energię i chęci do działania, bo… za dużo wolnego czasu, brak zaplanowanych konkretnych działań w ciągu dnia.

Wniosek 1: Nigdy nie zmieniać koni na środku rzeki!
Pozytywna interpretacja: Wyszukuję drugiego zadania, drugiej rzeczy do wykonania, nim przestanę wykonywać pierwsze.

Tworząc wizję mojej działalności ograniczyłem wychodzenie z domu do porannego biegania oraz kontakty tylko do tych koniecznych. Aby mieć więcej czasu na myślenie straciłem wenę, kreatywne myślenie, inspirację.

Wniosek 2: Nie rezygnuj z kontaktów z innymi ludźmi, aby mieć więcej czasu dla siebie!
Pozytywna interpretacja: Utrzymuję kontakt z innymi ludźmi, bo to oni są źródłem siły, inspiracji, chęci życia, motywacji i to dzięki nim rozszerzam swoje horyzonty i możliwości.

Po takim miesiącu wpadłem w dwumiesięczny stan przygaszenia, znużenia, braku chęci do czegokolwiek. Nie zrobiłem prawie nic konstruktywnego, nie wiele się uczyłem… można powiedzieć zmarnowane 2 miesiące.

Wniosek 3: Nigdy więcej nie pozwolić na stan przygaszenia!
Pozytywna interpretacja: Dbam o bycie w optymistycznym stanie, w dobrej kondycji psychicznej, bo tylko wtedy jestem konstruktywny, szybko się uczę, rozwijam i jest mi przyjemnie.

Gdy na początku marca natrafiłem na blog Alexa i przeczytałem post Jak wybić się w życiu cz. 1 pomyślałem: “Z czym mógłbym się wychylić? Jestem młody, nie znam się na niczym tak dobrze jak specjaliści w tych dziedzinach… może kiedyś się wychylę”. Gdy na początku kwietnia wpadłem na pomysł przeprowadzenia szkolenia z prezentacji maturalnej postanowiłem doprowadzić to do końca. W jednej szkole się połowicznie udało (miałem mało czasu i zabrałem się od złej strony), w dwóch innych odprawiono mnie z kwitkiem. Co prawda pozwolono mi w jednej ze szkół zaprosić maturzystów - zgłosiło się 3 maturzystów i przeprowadziłem im szkolenie w nieformalnym miejscu - cała trójka poinformowała mnie o wysokich osiągnięciach (85, 90 i 100%). W między czasie - 23 kwietnia - powstał mój blog, na którym spisałem w kilku postach sposoby przygotowania i prezentacji swojego tematu - efekt: kilku Czytelników z całej Polski poinformowało mnie o równie wysokich wynikach (dwóch Czytelników uzyskało 100%).

Wniosek 4: Nigdy nie mów, że się nie znasz, że nie umiesz zanim nie spróbujesz tego w praktyce!
Pozytywna interpretacja: Sprawdzam w praktyce swoją wiedzę, umiejętności, rozwijam je i dopiero po efektach wyrabiam sobie zdanie o swojej przydatności w tym obszarze.

Tuż przed rezygnacją ze studiów chciałem swoje pomysły na działalność wykorzystać w jednej z już istniejących firm. Dostałem odmowę, dlatego też zrodziła się koncepcja własnej działalności. Dziś wiem, że ta własna działalność jest prawie niemożliwa (niejasne regulacje prawne, rynek zamknięty dla “maluczkich”). Powróciłem znów do koncepcji wykorzystania swoich pomysłów w już istniejącej firmie. Właśnie dzisiaj powiedziałem sobie, że będę tak długo chodził i przedstawiał swoje pomysły, aż dyrektor tej firmy zgodzi się wykorzystać choć część z nich - co według moich przewidywań przyniesie niesamowitą przewagę nad konkurencją i zapewni względnie dobrą kondycję firmie na najbliższych kilka lat.

Wniosek 5: Nie poddawaj się, nie pozwól aby ktoś inny decydował o tym, czy pomysł jest dobry!
Pozytywna interpretacja: Mam własne pomysły i staram się je wdrożyć w życie. Wiem, że odbiorcy są najlepszym miernikiem jakości pomysłu, a nie jedna osoba czy firma (np. próba zrobienia szkolenia z prezentacji maturalnej).

Przez cały ten czas uczę się samemu, z własnej woli. Nad książką spędzam od 1 do 3 dziennie, czasem 4. Do tego kilka godzin czytając blogi tematyczne, eksperckie, różne artykuły i publikacje w internecie. Można powiedzieć, że to prawie tyle samo czasu w porównaniu z zajęciami na uczelni, lecz nigdy tak szybko, tak wielu rzeczy się nie uczyłem jak teraz. Powód? Ciekawość, chęć poznawania, możliwość uczenia się tego co chcę, kiedy chcę i w ilościach jakich chcę. To powoduje, że przeczytane zdania zamieniam w wielu przypadkach na wiedzę użytkową, taką, z której mogę skorzystać dziś, jutro, za chwilę.

Wniosek 6: Nigdy nie zmuszaj się do nauki czegoś, co Cię nie ciekawi!
Pozytywna interpretacja: Uczę się tego co mnie ciekawi, co chcę, wtedy gdy chcę i w ilościach jakich chcę. Wybieram sam materiały z których się uczę i informacje, które zapamiętam. Uczę się dla przyjemności, dla samorozwoju.

Jest to wspaniały dowód na to, że wartość danego okresu w życiu zależy od naszej interpretacji jego, od tego co wyciągamy z tego okresu i czego się uczymy. W ciągu tego półrocza zdecydowanie podniosła się moja jakość życia - nie materialna, a psychiczna. Wysoka samoświadomość, chęć rozwoju dają świetne perspektywy na przyszłość. Podstawą są osoby, którymi się otaczamy, wiedza i umiejętności, które nabywamy… i (najważniejsze) czyny, działania i praktyka.

I piszę to tutaj, abyście skorzystali z moich doświadczeń i abym ja o tym stale pamiętał

Zapraszam do rozmowy w komentarzach. Czego Wy nauczyliście się z okresów, które na pierwszy “rzut oka” nie przyniosły niczego twórczego? Jakie jeszcze ciekawe wnioski można wyciągnąć?

Tags: cel, doświadczenie, Rozwój osobisty, Studia, życie
Posted in Rozwój osobisty, Różne/prywatne, Studia | 4 Comments »

Nietypowe imię? Co za niewykorzystany (często) potencjał!

Thursday, May 29th, 2008

Kto, jak nie ja, może napisać coś o nietypowym imieniu? Zwłaszcza o potencjale, jaki tkwi w tym nietypowym, niespotykanym lub rzadkim imieniu. Wielu z Was może się teraz zastanawiać jaki to potencjał tkwi w imieniu “Orest”. Prosty i dość istotny - rozpoznawalność i zapamiętywalność!

Zdecydowanie szybciej zapamiętujemy osoby, które się czymś wyróżniają, np. imieniem. Znam Jędrzeja, Eryka, Laurę, Benitę i wielu innych, które to osoby mogą być najzwyczajniejsze w świecie, najbardziej “szare” a i tak mają to coś co ich wyróżnia. Na starcie więc mają to coś, co pozwoli stać się tzw. Purple Cow - Purpurową Krową (wyróżniająca się spośród wielu brązowych krów). Jeśli wśród osób, które mnie znają rozmawia się o “Oreście” to prawie na pewno mowa o mnie. Jeśli ktoś się ze mną zapoznaje, to szybciej zwróci uwagę na nietypowe imię i je zapamięta (nawet jeśli na początku zrobi to błędnie, np.: “Ernest”, “Forest”).

Zanim jednak podam sposoby jak w pełni korzystać z ciekawego imienia, powiem o dość istotnych wadach:

1. Posiadaczki/cze nietypowego imienia często maja traumatyczne dzieciństwo, bywają podmiotem kpin i uważają, że rodzice ich skrzywdzili. Sam pamiętam, jak w wieku 6-12 lat chciałem mieć na imię “Wojtek”, gdyż często byłem przezywany “Agrestem”, “Ogrestem”, “Forestem” itd. Gdyby wtedy na ekranach kin pojawił się “Shrek” to pewnie zostałbym “Ogrem”… choć i teraz zdarza się, aby tak ktoś do mnie się zwrócił, lecz wywołuje to raczej uśmiech na mojej twarzy niż przygnębienie Ważne jest więc, aby rodzice stale uświadamiali dziecku korzyści i potencjał płynące z imienia.

2. Jeśli robisz coś nielegalnego lub złego razem z grupą “kolegów”, np. napad na bank, to łatwo można zostać zdemaskowanym, gdy współtowarzysz krzyknie: “Orest - pakuj do drugiego worka!”

Prawdziwą krzywdę dziecku można wyrządzić gdy nadaje mu się imię dla zabawy, np.: “Coca Cola”, “Manchester United” itd. Dość ekstremalnym przypadkiem jest Michał Wiśniewski, który nadał swoim dzieciom bardzo nietypowe imiona: Xavier, Fabienne i Etiennette (to ostatnie może być trudne do spamiętania, lecz na pewno wywoła zainteresowanie u mężczyzn, gdy mała Etiennette stanie się kobietą ). W moim odczuciu są to bardzo sympatyczne i ciekawe imiona, poznałbym jednak chętnie zdrobnienie od imienia Etiennette - Eti?. Przykro, że stały się powodem kpin prasy brukowej, przez co też wielkiej części społeczeństwa, lecz wg mnie jest to wspaniały prezent dla tych dzieci… chociaż one tego jeszcze nie wiedzą i bardzo łatwo go zmarnować.

Jak więc wykorzystać to nietypowe imię? Oto kilka sposobów, które warto dowolnie mieszać, składać:

1. Przedstawiaj się nowo poznanym osobom w sposób wyraźny. Gdy zauważysz zaciekawienie na twarzy, możesz przywołać krótką historyjkę “Jak to się stało, że jestem Orest?” lub wskazać pochodzenie swojego imienia. Warto więc zawczasu przygotować sobie taką historyjkę lub znaleźć pochodzenie i znaczenie swojego imienia: Orest to imię pochodzenia greckiego od “Orestes”, oznacza człowieka z gór, górala
Często sami zostaniemy zapytani o pochodzenie imienia, o narodowość. Mamy więc miły początek rozmowy, który może nawet umilić pobieranie krwi

2. Nietypowe imię + nietypowe działanie = niesamowity efekt! Nietypowe imię jest powodem, że otoczenie nas zapamiętuje, nietypowe działanie również, a w połączeniu daje naprawdę ciekawe efekty. Gdy na inauguracji roku akademickiego na mojej uczelni wygłaszałem 2 minutową mowę powitalną, skupiłem się na tym co my studenci chcemy a nie co damy! Wraz z moim nietypowym imieniem szybko stałem się rozpoznawalny na roku, nawet wśród koleżanek, które miały problemy ze spamiętaniem Michałów, Wojtków… a Oresta znały i pamiętały

3. Dbaj o imię. Zaznaczaj jego poprawną formę i uważnie pilnuj, aby z tym imieniem kojarzyły się tylko dobre rzeczy. O ile o poprawną formę łatwo zadbać w historyjce o naszym imieniu (wielokrotnie wymieniając je, tłumacząc pochodzenie) o tyle dbanie o dobrze kojarzące się rzeczy jest już trudniejsze. Warto więc unikać “napadów na bank”, kolegów wybijających szyby i krzyczących “To Orest, to Orest!” itp. Zaznaczaj swoją obecność i staraj się, aby Twoje (nietypowe, jak również i popularne) imię pojawiało się zawsze wtedy, gdy jesteś autorem czegoś dobrego, czegoś miłego. Gdy byłem nastolatkiem zdarzało mi się rozrabiać, co przykleiło do mnie łatkę niesubordynowanego, rozrabiaki przez co w kolejnych latach musiałem szczególnie starać się, aby imię Orest zaczęło kojarzyć się z odpowiedzialnością, powagą, nieszablonowym działaniem oraz pomocą, gdy zostaję poproszony.

Te zalecenia warte są stosowania nawet gdy posiadamy popularne imię. Przy nietypowym, niepopularnym imieniu szybciej możemy zadziałać in plus jak i in minus.

Na koniec jeszcze krótka historyjka, która wydarzyła się 4 dni temu. Spacerując po parku wraz ze znajomym, który opowiadał mi o swoim koledze (razem działają przy pewnym projekcie, który to projekt jest mi bliski), spotkaliśmy tego kolegę - ja znałem go tylko (tak mi się wydawało) z opowiadań mojego znajomego. Gdy doszło do zapoznania - “Miło poznać. Orest jestem!” - mój “nowo poznany” rozmówca otworzył szeroko oczy, po czym rzekł: “Orest? My się znamy - poznaliśmy się 6 lat temu u XXXXX!”

Jakie są Wasze historie związane z nietypowymi imionami? Jak je wykorzystujecie lub w jaki sposób wykorzystują to Wasi znajomi? Zapraszam do komentowania

Tags: potencjał, rozwój, życie
Posted in Rozwój osobisty | 36 Comments »

Jak wybrać studia? Jak z nich skorzystać? Cz. 3

Sunday, May 18th, 2008

W poprzednich dwóch postach chciałem nakłonić Was do zastanowienia się na kierunkiem studiów i wyboru tego właściwego. Dziś napiszę swoje wrażenia ze studiowania i korzyści jakie uzyskałem.

Część z Was jest już po studiach lub jeszcze w trakcie studiowania i być może zgodzicie się ze mną co do trzech najważniejszych rzeczy, jakie można się nauczyć na studiach. Oczywiście jest tego zdecydowanie więcej, lecz ja wyróżniłem trzy najważniejsze korzyści ze studiowania:

1. Na studiach można spotkać różnych ludzi o różnych zainteresowaniach, rzadko pokrywających się z kierunkiem studiów.
Ja spotkałem bardzo różnych ludzi, o różnych poglądach, różnych priorytetach, różnych zainteresowaniach. Na kierunku “Informatyka” spotkałem m.in.: fotografów, sprzedawców usług finansowych i emerytalnych, rysowników, sportowców, raperów, “tancerzy ognia” i wielu innych. Tak więc w przerwie między wykładami można porozmawiać na najprzeróżniejsze tematy a nie tylko o komputerach Warto o tym pamiętać, aby na studiach rozszerzać swoje horyzonty, sposoby patrzecia na świat oraz można zainteresować się innymi dziedzinami.

2. Na studiach rzadko kiedy można nauczyć się tego, co jest przedmiotem studiowania.
Niestety lub stety jest to prawda. Trudno jest nauczyć się obsługiwać sieć komputerową studiując na specjalności “Systemy i sieci komputerowe”. Ciężko zarządzać firmą studiując “Zarządzanie przedsiębiorstwem”. Obydwa kierunku studiowałem i tylko w niewielkim stopniu przybliżały mnie do podniesienia umiejętności w tych dziedzinach. Z rozmów i obserwacji zauważam, że to dość powszechne na wielu uczelniach, nawet na tych “renomowanych”. Warto więc to uwzględnić przy wyborze studiów i nie robić sobie nadziei, że otrzymując papier będziemy w stanie samodzielnie administrować siecią, prowadzić firmę, kierować ludźmi itp.

3. Aby nauczyć się tego, co jest przedmiotem studiowania należy samemu poszukiwać źródła wiedzy, uczyć się i praktykować.
Kolejna rzecz, która może wprawić przyszłych studentów w zakłopotanie. Wadą (dla jednych) i zaletą (dla drugich) jest to, że na studiach znacząco różni się sposób nauczania niż w szkole średniej. Jeśli nawet na wykładach otrzymujemy wiedzę i ona wystarcza do zaliczenia przedmiotu, to ma ona często bardzo niską wartość użytkową.

wady takiego rozwiązania: dużo wiedzy mało przydatnej, straty czasu, “pranie mózgu” schematami itp.

zalety: możliwość rozwoju we własnym kierunku, możliwość wybicia się niesamowicie ponad poziom umiejetności i wiedzy innych studentów naszego kierunku poprzez zrobienie sobie przewagi rynkowej.

(nie nazywałbym tego “wyścigiem szczurów”, bo nie walczymy z innymi o oceny, o zaliczenia - działamy raczej na innej płaszczyźnie)

Jeśli chodzi zaś o praktykowanie warto zastanowić się nad pracą na stanowisku, które wiąże się z naszym kierunkiem studiów. Na wielu uczelniach stosowane są “praktyki zawodowe”, które mają wymiar od 15 tygodni do 3 miesięcy czy nawet dłuższe (w całym toku studiów). Z obserwacji zauwarzyłem, że wielu studentów marnuje ten okres czy to udając praktyki, czy to praktykując w dziedzinach, które nijak mają się do kierunku studiów (jak ma się zszywanie papierów, segregowanie, niszczenie w niszczarce do administrowania sieci komputerowej?). Skoro już spędzamy ten czas na praktyce, to warto zadbać o praktykę w takim miejscu, gdzie będziemy mieli możliwość nauczenia się czegoś pożytecznego, czegoś ciekawego i w naszej dziedzinie.
Wielu znajomych dziwiło mi się, jak mogłem spędzić 13 tygodni na praktyce (za darmo, kosztem wakacji) gdy uczelnia wymagała tylko 5 tygodni

Inną możliwością jest praca na umowę zlecenie lub na jakąś część etatu na stanowisku, gdzie będziemy mogli uczyć się i praktykować. Można również zaangażować się w jakieś projekty, gdzie działając na własny rachunek zdobędziemy doświadczenie (może to być tworzenie serwisów internetowych, tworzenie sieci komputerowej w bloku, organizowanie wycieczek dla dziedzi z domów dziecka itp.). Wszystko zależy od zainteresowań i możliwości jakie mamy. Za granicą, w nowoczesnym podejściu do biznesu, wielu pracodawców zwraca szczególną uwagę na wolontariat, czy też samodzielne osiągnięcia. Możecie to wykorzystać, gdyż takie podejście coraz częściej stosowane jest w Polsce, a za 3-5 lat będzie spotykane w wielu firmach - wtedy znacznie wzrosną Wasze szanse na pracę w swojej dziedzinie.

Jest jeszcze jedna możliwość na studiach, która niesamowicie rozwija i daje wiele możliwości do wykazania się. Sam z niej nie skorzystałem, lecz kilkoro znajomych korzysta z niej z powodzeniem. Są to koła zainteresowań lub tzw. “uczelniane/akademickie stowarzyszenia/wspólnoty studentów”. Są to organizacje działające na terenie uczelni, których członkowie mają możliwość organizowania najprzeróżniejszych szkoleń, prezentacji, konferencji czy też realizacji różnych projektów. Uczestnictwo w takiej organizacji to często praktykowanie w różnych dziedzinach, wycieczki, spotkania ze studentami z innych uczelni czy innych krajów.

Jak więc ma się kierunek studiów do naszego rozwoju? Prawie nijak, lecz wybierając “swój” kierunek studiów nie będziemy się męczyć a uczyć. Praktykując będziemy mieli możliwość konfrontowania tego co nas uczą, zdobywając samemu wiedzę będziemy rozwijać się, poznając współstudentów rozszerzymy swoje horyzonyt i kontakty a uczestnicząc w organizacjach studenckich poznamy ciekawych ludzi, zwiedzimy kawałek Europy lub damy się poznać przyszłemu pracodawcy.

Studia dają wiele możliwości, innych niż na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać. Warto więc wykorzystać ten czas na własny rozwój.

Jak zwykle zapraszam do dyskusji w komentarzach. Czekam na Wasze doświadczenia i spostrzeżenia

Tags: matura, Studia, wybór, życie
Posted in Studia | 5 Comments »

Jak wybrać studia? Jak z nich skorzystać? Cz. 2

Saturday, May 17th, 2008

W poprzedniej części postawiłem przed Wami proste pytanie, gdzie odpowiedź może stanowić pewien problem:

Co Ty chcesz studiować? Co Ciebie pasjonuje? Co chciałbyś robić w życiu?

Chciałbym abyście pamiętali, że nikt nie udzieli Wam prawidłowej odpowiedzi. Jedyna prawidłowa odpowiedź, to ta, którą sami sobie udzielicie (pod warunkiem, że szczerze).

Mając tą bardzo ważną odpowiedź przystępujemy do wyboru kierunku i uczelni. Przestrzegam przed wyborem “chybił - trafił”, bo w wielu wypadkach będzie to wybór “chybił”. Warto rozejrzeć się w ofercie wielu uczelni, czy to miejscowych czy zamiejscowych a nawet zagranicznych. Jeśli już wybierzemy któryś z kierunków na konkretnej uczelni to możemy porozmawiać z kimś, kto już studiuje na tym kierunku. Bez problemu w sieci znajdziecie forum akademickie danej uczelni i kogoś, kto studiuje “nasz” kierunek. Zbierając wywiad od kilku osób upewnimy się, że to co w broszurze jest napisane nie odbiega od rzeczywistości.

W poprzednim poście zamieściłem również 3 przypadki osób studiujących to, czego nie chcą. Podobnoż tylko krowy nie zmieniają poglądów, więc nic nie stoi na przeszkodzie, abyśmy też ich nie zmieniali. Gdybyśmy wylądowali na uczelni, na kierunku który nas nie zadowala, nie tak go sobie wyobrażaliśmy, “dotrwaliśmy” do drugiego czy już trzeciego roku, to cały czas możemy zmienić kierunek. Zapewne nie obędzie się bez sprzeciwu znajomych, rodziny a zwłaszcza rodziców. Przeważnie rodzicom zależy na naszej przyszłości, więc przy odrobinie rzeczowych argumentów łatwo można ich przekonać.

Pamiętajcie, że to Wasze życie, że przed Wami jeszcze ok. 80 lat życia (takie są szacunki i przewidywania dla obecnych nastolatków), dlatego warto podejmować takie decyzje, które prowadzą nas do szczęścia i spełnienia w życiu. Trwanie w wyborze “jeszcze się pomęczę te 2 lata, a później koniec” w wielu wypadkach przeciąga się do 5, 15, 50 lat… To żadna ujma wycofać się z raz podjętej decyzji, jeśli widzimy, że nie prowadzi nas ona do naszego celu. Sam dokonałem złego wyboru, przy którym trwałem 2 lata, lecz na szczęście wycofałem się z niego.

Polecam więc stałe monitorowanie naszej drogi i jej zmianę, gdy nie prowadzi ona tam, gdzie zmierzamy. Z tymże warto przy takiej zmianie szczerze (poraz kolejny) odpowiedzieć sobie na pytanie:

Co Ty chcesz studiować? Co Ciebie pasjonuje? Co chciałbyś robić w życiu?

Jak zawsze zapraszam do dyskusji w komentarzach

Tags: matura, Studia, życie
Posted in Studia | No Comments »